Pastoralia

Onze relatie met de Here God, met Zijn Zoon, onze Here Jezus Christus.

De vakantie zit erop. Ik hoop dat u genoten hebt van de tijd die u ongestoord kon doorbrengen met uw geliefden. Dat u kon genieten van de quality time met uw vrouw, man en kinderen. Heerlijk was dat, hé ? Niemand die je stoorde, lekker kletsen of een spelletje samen doen. Een glas wijn drinken met je vrouw of man voor de tent of caravan, of in de hotellounge. Dat doet de relatie goed, als het goed is. Maar heeft u ook nagedacht over uw relatie met God? Heeft u ook quality time met Hem gehad? Hebt u met Hem gesproken ? Van zijn aanwezigheid genoten?

In de vorige Pastoralia ging het over God, als een God van relaties en dan lag vooral de nadruk op onze onderlinge relaties. Van broers en zussen in de Here.
Nu wil ik het hebben over die andere relatie. Onze relatie met de Here God, met Zijn Zoon, onze Here Jezus Christus. Eerst de horizontale lijn, nu de verticale lijn.

Misschien zegt u wel met God heb ik niet zoveel, maar wel met de Here Jezus. Laten we dan meteen duidelijk zijn. Deze twee zijn niet los verkrijgbaar. De Vader en Jezus zijn één. Dat zegt Jezus zelf over zijn Vader en hemzelf. En weet je, dat is ook erg mooi, want hierin zie je weer dat God een God van relaties is. Kijk maar naar de relatie van de Vader en de Zoon. Deze is zo hecht, dat Jezus spreekt over de Vader en ik zijn één. Een onlosmakelijke éénheid. Ze denken als één, ze handelen als één. Ze zijn één van wezen ( Belijdenis van Nicea ). Dat is een voorbeeld voor ons. Zo wil God dat we samenleven.
God wil ook een relatie met ons en daar is Jezus meteen al bij betrokken. Kijk maar Genesis 1 : 26 en 27; “God zei: Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons lijken; zij moeten heerschappij voeren over de vissen van de zee en de vogels van de hemel, over het vee, over de hele aarde en over alles wat daar rondkruipt. God schiep de mens als zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen”. God zei, laten wij. Bij de schepping was de drieenige God betrokken. Vader, Zoon en Geest. En in nauw overleg, in eenheid besloten ze mensen te maken. Waarom ?
Omdat het de drieenige God behaagde. Het was Zijn soevereine wil. Het moest niet, het was niet nodig, maar God wilde het zo. Dus onze relatie met God komt ten diepste voort uit Zijn wil en Zijn wil alleen. Hij stelde de mens aan als onderkoning, als rentmeester, als care taker voor Zijn schepping. Hij had dat ook anders kunnen doen, maar God koos daar zelf voor het zo te doen. God wilde een relatie met ons mensen. Niet alleen met mannen, maar ook met vrouwen. Want hij schiep beide, naar Zijn beeld.
Ik stel mij zo voor dat God er plezier in stelde om te gaan met iemand die op Hem leek ( evenbeeld ).

Overigens de Here Jezus werd mens, en nam dus de gedaante van het evenbeeld van zichzelf aan, de mens. Daarmee vervolmaakte Hij dat evenbeeld, in zichzelf. Want Hij was een mens zoals er voor de zondeval bestond, zonder zonde. Wonderlijk mooi, toch ?! God stelde plezier in de omgang met de mens, kijk maar, Hij wandelde met de mens in de koelte van de avond door de tuin van Eden. Wie zou dat nu niet willen, samen wandelen met God door de tuin van Eden ? Alsof je een avondwandelingetje maakt met je beste vriend. Pratend over alles wat je bezighoudt en op je hart ligt. Wat zou dat toch mooi zijn ! Als dit geen bewijs is dat God een God van relaties is? Nog niet overtuigd ? Nu kijk dan maar eens naar het volgende; de mens verknoeide het. Hij beschaamde het vertrouwen dat God in Hem gesteld had en liep over naar de Tegenpartij, naar Satan. God had kunnen zeggen; oké, ik ben er klaar mee. Weg met de mens. Maar Hij deed dat niet. Wat wel dan ? Genesis 3 : 8 en 9; “Toen de mens en zijn vrouw God, de Heer, in de koelte van de avondwind door de tuin hoorden wandelen, verborgen zij zich voor Hem tussen de bomen. Maar God, de Heer, riep de mens: Waar ben je?”. Dat was het reddend roepen van de Heer. Hij liet ons maar niet aan ons lot over. Hij negeerde ons niet. Hij liet ons niet in onze sop gaar koken. Nee, Hij riep; Waar ben je ? God herstelt het contact. Hij herstelt de weg naar een relatie. En door Zijn belofte van de Messias en daarna de komst van Jezus, Zijn Zoon, herstelde hij de relatie weer. En bovendien gaf Hij Zijn Geest, om er voor te zorgen dat ook wij weer de relatie kunnen onderhouden.

Als dat geen bewijs is dat God een God van relaties is, dan weet ik het niet meer!
Maar hoe onderhoud je nu die relatie met de Here God ?

Allereerst door daar tijd voor te nemen ! Het is verwonderlijk en beschamend tegelijk dat wij wel tijd hebben om uren voor de televisie te zitten of met sociale media bezig te zijn. Dat we enorm veel tijd in hobby’s of sport steken, maar nauwelijks tijd weten vrij te maken voor God. Vraag; hoe zou jij het vinden dat de persoon waar jij een relatie mee hebt, je man, je vrouw, je kind, vriend of vriendin, geen tijd voor je heeft ? Alles lijkt voor te gaan, behalve jij.
Ik denk dat dat de relatie geen goed doet. Ja, dat dat misschien wel de relatie beëindigd.

Hoe denk je dat God zich voelt ? De Bijbel laat op vele plaatsen zien, hoe dat God raakt in Zijn Vaderhart. Maak dus tijd voor God !

Goed, maar hoe pak ik dat dan aan ? Wanneer je dat moeilijk vindt zet het dan in je agenda. Reserveer tijd daarvoor en zorg er voor dat die tijd daarvoor wordt vastgezet. Daarvoor wijkt alles dan. Je hebt een ‘afspraak ’ met God in je agenda staan, net als alle andere afspraken.
Na verloop van tijd zal je merken dat het een goede gewoonte wordt waar je niet meer zonder kan en wil. Oké, maar wat doe ik dan op die ‘afspraak’ en waar doe ik dat dan ?

Zoek vooral een rustige plaats op waar je niet gestoord wordt en je je op je gemak voelt, het maakt niet zoveel uit waar dat is. En lees Gods woord. Daarin spreekt Hij tot ons. Probeer dat dan te overdenken, wat wil Hij van mij? Wat wil Hij mij nu zeggen? En ga dan in gesprek met God. Nee, geen verlanglijstje afwerken, maar echt in gesprek. Spreek met Hem alsof je spreekt met een dierbare vriend. Leg Hem alles voor wat er op je hart ligt, wat je bezig houdt en wees eerlijk. Overigens je beter voordoen dan je bent, heeft sowieso geen zin. God kent en doorgrond je volkomen. En alles, maar dan ook alles kan je met Hem bespreken. Hij kan wel tegen een stootje, daar staat de Bijbel ook vol van. Hij is immers de Almachtige en Barmhartige, Lankmoedige ( geduldige ) God. En God is geduldig. Eeuwen al heeft Hij geduld gehad met de mens. Dus wees openhartig naar Hem toe.
En weet je; dan is het net of je wandelt met God in de avondkoelte in de tuin van Eden. Zo dicht wil Hij bij jou zijn. Ja, Hij woont zelfs met Zijn Geest in jouw hart. Dichterbij kan niet!

God zij dank! God is een God van relaties. En wanneer ik dan van Hem ben weggelopen?

God roept nog steeds; Waar ben je ? Hoor je Hem roepen ? Zondags van de Preekstoel, in de verkondiging van Zijn woord. Wanneer je leest in je Bijbeltje. Of wanneer je niet meer zo vaak in de kerk komt of je Bijbeltje opendoet, wanneer dan je broers en zussen in de Here je aanspreken. God roept, en Hij staat op de uitkijk, net als de vader uit de gelijkenis van de verloren zoon, Lucas 15 : 11 t/m 32. “Je kunt kilometers van God afgedwaald zijn........maar toch is het maar 1 stap om weer bij God terug te komen”( Visje ). En wat een feest zal het dan zijn in Gods huisgezin. Dan delen we allemaal in die vreugde. En gedeelde vreugde is dubbele vreugde. Ja, zelfs in de hemel is het dan feest. Daarom moeten ook wij blijven roepen en met open armen wachten, in liefde. Zo wil God het ! Want Hij is een God van relaties. Hij wil een relatie met mij en met jou ! En niemand wordt geweigerd. God zij Dank!
Hij geniet daar intens van. U ook ?

F.L.

Afdrukken