In het werk is uitgebeeld dat de wereld gevangen zit in zonde en donkerheid. Het zand verbeeld de woestijn ( bijbels beeld voor het leven in de eindtijd), de dorre stronken en stenen verbeelden onvruchtbaarheid,de dorens het lijden en onrecht, het zwarte blad de milieuvervuiling.
De paarse kleur is de adventkleur, kleur van rouw en ingetogenheid.
Een kaars, eerste advent.

Vanuit de wereld in nood richten we ons oog vol hoop (verbeeld door een schilderlijst in paars, uitzicht op de toekomst) op de eeuwige Koning: Gods Zoon. Het koningschap is uitgebeeld in kroon, rijksappel en scepter.
De hoop in het groene mos en de cedertakken. Het eeuwige in de maagdenpalm om de scepter.
Twee kaarsen, tweede advent.
Hiermee heb ik willen aansluiten bij de preek over Lucas 1 vers 32, 33.

Christus komst geeft vreugde!
Vandaar de kleur roze voor de derde advent. Christus brengt verzoening en verbinding tussen mensen, tussen ouders en kinderen. Verbeeld door twee groepen roze bloemen met elkaar te verbinden, vanuit hout en vanuit steen.
Drie kaarsen, derde advent.

Christus brengt licht in een zondige wereld.
Het licht is verbeeld door de 4 adventskaarsen. Het licht dat Christus brengt is vergeving van zonden, uitgebeeld door de witte bloemen
(wit = rein).
Anjers zijn het symbool van het lijden van Christus aan het kruis.
Daaromheen is de wereld uitgebeeld in hout en steen. Gevangen in zonde, een waas van zwart (zwart = onrein, zondig).
Vier kaarsen, vierde advent.