Christus’ kerk
De Kerk is een omstreden zaak, en dat om verschillende redenen.
Allereerst: welk recht van spreken heeft ze, terwijl ze innerlijk zo verdeeld is? Daarnaast: de Kerk heeft niet direct een verleden om trots op te zijn.
Ze koos (en kiest helaas nog steeds) maar al te vaak voor wereldlijke macht, in plaats van zich de
bescheiden vertegenwoordigster van een geestelijk rijk te weten. Geen wonder, dat velen het
vertrouwen in de Kerk zijn kwijtgeraakt.

Ja, waarom komt de Kerk haar hoge roeping zo weinig na?
Dat komt vooral door de gebrekkigheid van de kerkmensen, of noem het maar gerust zonde. Zij stellen vaak hun eigen gedachten boven Gods Woord. Zij gaan vaak mee met de waan van de dag. Zij zijn vaak laks, als ze duidelijk en doortastend moeten zijn. Zij veroordelen anderzijds vaak hard, in plaats van liefde en geduld te tonen. Naast de Heilige Geest heeft ook de duivel nog veel invloed in hun hart.

Toch is de Kerk van Christus wel te herkennen.
Haar belangrijkste eigenschap is de zuiverheid van de prediking: dat daarin recht wordt gedaan aan
het Woord van God. Deze prediking moet ondersteund worden door een zuivere bediening
van doop en avondmaal.
Ook heeft de Kerk de taak die zuiverheid te bewaren. Dat betekent strijd voeren tegen verkeerde leer en zondige levenspraktijken.
Al volbrengt de Kerk deze taak in zwakheid,
Christus wil met liefde haar Koning zijn!

Artikel 9:
Ik geloof een heilige, algemene, Christelijke Kerk, I de gemeenschap van de heiligen.