| Jezus leert de wet (3) Vloeken kan niet meer |
|
Wat is er mis met vloeken? In een leerdienst over het derde gebod lazen we er verschillende bjibelgedeelten over. We zagen ook dat het na Kerst echt niet meer kan. En na Pinksteren is het al helemaal onvergefelijk.
Liturgie Welkom
Openingsbelijdenis
Groet
Psalm 36:2
Gebed
Johannes 1:14-18, 2:1-11
Psalm 71:9,11,13
Avondmaalsformulier 5
GK Gezang 164
Zondag 36 en 37
Psalm 101:1,2
Preek deel 1
GK Gezang 165
Preek deel 2
Psalm 51:5
Geloofsbelijdenis van Nicea
GK Gezang 107
Gebed
Collecten
Psalm 113:1,2
Zegen
Bij de preek is een beamerpresentatie beschikbaar
Preek
Vloeken kan niet meer. Niet dat vroeger wel kon. God heeft, zolang mensen weten een afkeer van vloeken gehad. Hij wil iets anders uit onze monden horen. Daar zal ik direct iets meer over zeggen. Maar na kerst kan het vloeken zéker niet meer. Daarover gaat het eerste stuk van de preek. In het tweede stuk ga ik nog een stap verder. Na pinksteren is vloeken helemaal onvergefelijk.
Vloeken kan niet meer
1. Na kerst
2. Na Pinksteren
Vloeken kan niet meer na kerst
Nee, ook voor kerst kon het al niet. God voelde zich altijd al geweldig geraakt als iemand zijn naam misbruikte. Ik heb u in deze serie leerdiensten al een paar keer meegenomen naar het moment dat God vanuit de hoogte sprak. Er klonk een geluid als de donder, maar dan waren het woorden die je kon verstaan. Ook deze woorden: ‘Misbruik de naam van de Heer uw God niet’
Denk je in: God in de hemel, hij hoort overal zijn naam klinken. In de hemel en hier op de aarde. In de hemel klinkt zijn naam, zoals het hoort. ‘Halleluja, prijs de Heer’ wordt er gezongen. ‘Ja, Heer’ wordt er geantwoord op al Gods vragen. Gods naam wordt zo genoemd dat het hem groot maakt. Maar op aarde niet altijd. ‘Mísbruik de naam van de Heer uw God niet’ Dat kan God onmogelijk verdragen. Dat raakt hem geweldig. Hij zegt er dan ook meteen bij: ‘want wie mijn naam misbruikt laat ik niet vrijuit gaan’. Je treft God op een manier dat je maar zo bij het oordeel zit.
Mensen hebben dat ook wel eens. Je zegt iets en dan kan iemand zomaar ontploffen. Bijvoorbeeld als je een gevoelig onderwerp geraakt hebt. Mensen kunnen daarin heel onredelijk zijn. God niet. Maar je hebt wel iets gevoeligs geraakt als je zijn naam niet gebruikt om hem te prijzen, maar als je die misbruikt.
Dat merk je in een Bijbelverhaal wat nog bij de berg Sinaï speelt:
‘Met de Israëlieten was een man meegekomen, die geboren was uit een Israëlietische vrouw en een Egyptische man. Toen deze man op zekere dag slaags raakte met een Israëliet en een vloek uitsprak waardoor hij Gods naam lasterde werd hij voor Mozes geleid… (Leviticus 24:10-11)
Die man gebruikt Gods naam als een krachtterm. Hij maakt zich sterk met Gods naam. Dat kun je op verschillende manieren doen.
1. Hier heeft het iets van toverij. Ik laster Gods naam en dat maakt mij sterk.
2. Je kunt je ook sterk maken met Gods naam door valse profetie. Ik presenteer mijn eigen ideeën en ik zeg er bij: ‘Zo zegt de Heer’ Zoals eeuwen later de kruistochten werden gepresenteerd ‘God wil het!’ Ook dat is misbruik van Gods naam.
3. Of een valse eed afleggen. Ik heb iets gestolen, maar ik ontken dat. Als ze me niet geloven zeg ik ‘Ik zweer het, zo waar de Heer leeft, ik heb het niet gedaan’. Ook dan misbruik ik Gods naam om mij sterk te maken.
En wie dat doet treft God heel gevoelig. Kijk maar wat de straf is voor die man in de woestijn:
16Wie de naam van de HEER lastert moet ter dood gebracht worden, die moet door de voltallige gemeenschap worden gestenigd. Of het nu een vreemdeling is of een geboren Israëliet, wie mijn naam lastert moet worden. 17Ook wie een mens dood moet ter dood gebracht worden… (Leviticus 24:16-17)
Hij wordt net zo zwaar gestraft als een moordenaar. Vergelijk het maar met een moordaanslag op God! Zo voelt hij het. Dus vloeken… ook voor kerst kon het al niet.
En toen werd het kerst. Toen ging de hemel, waar Gods naam altijd geprezen wordt een stukje open. ‘Ere zij God’, hoorde je. En de hemel bleef een stukje open als je naar Jezus keek. Hij heeft de grootheid, de heerlijkheid van God laten zien. In dat eerste wonder waarbij hij water in wijn veranderde (Johannes 2:11). Hij laat God zien bij wie het leven goed is, stralend. En dat doet hij in genezingen, in gesprekken, in het opzoeken van mensen. Maar vooral als hij sterft aan het kruis. Het evangelie wat vandaag weer centraal stond. Hij laat zien hoe groot God is en hoe goed God is. Nieuwe namen van de Heer klinken. Denk aan de naam Jezus: de Heer redt, hij wil je Redder zijn. Die nieuwe naam past helemaal bij het nieuwe van na kerst. God heeft zoveel meer van zichzelf laten zien. Dan bestaat het toch niet meer dat je God lastert. Zijn naam is zo mooi. Het is je redding, eeuwig leven, zoals je het vandaag weer gezien en geproefd hebt.
Vloeken kan niet nu niet meer. Misbruik van die mooie naam van God. Jezus leert ons te bidden: uw naam worde geheiligd. Misbruik Gods naam niet om jezelf sterk te maken. Als krachtterm: ‘Jezus Christus!’ Of in een eed ‘Ik zweer het’ In de bergrede hoor je dat Jezus daar een grote afkeer van heeft:
Jullie hebben ook gehoord dat destijds tegen het volk werd gezegd: “Leg geen valse eed af, voor de Heer gedane geloften moeten worden ingelost.” 34En ik zeg jullie dat je helemaal niet moet zweren…
Laat je ja ja zijn en je nee, nee; wat je daaraan toevoegt komt voort uit het kwaad.Matteüs 5:33,37
Jezus heeft er een afkeer van als mensen zichzelf groot moeten maken en betrouwbaar moeten voordoen door te pas en te onpas te zweren. Hij zegt dan: ‘zweer maar helemaal niet’ Dat wil niet zeggen dat Jezus tegen iedere eed is. Hij laat zichzelf ook onder ede stellen tegenover de hogepriester:
…De hogepriester zei: ‘Ik bezweer u bij de levende God, zeg ons of u de messias bent, de Zoon van God.’ Jezus antwoorde: ‘U zegt het…Matteüs 26:63-64
Maar Gods naam noemen om jezelf sterk uit te drukken of betrouwbaarder te lijken of op een andere manier jezelf groot te maken, dat kan niet. Je hebt die naam gekregen om hém groot te maken, God en Jezus. Door te bidden, te zingen, te spreken over hem. Als je de naam van God of van Jezus gebruikt, laten je gedachten dan een beetje naar de hemel klimmen. Het zijn namen die in de hemel bedacht zijn. God, machtig boven alles, dat is de werkelijkheid in de hemel boven. Jezus, de Heer die redt, het is in de hemel bedacht. Het zijn namen om op aarde uit te spreken, vol ontzag voor Gods hemelse macht en grootheid. En als je bedenkt hoeveel God daar door Jezus van heeft laten zien, dan kan vloeken echt niet meer. Nee, dan brengen we samen met de kerk boven lof aan het Lam.
Lam van God, hoogste heer, niemand is als u!
Zingen GK 165
Vloeken kan niet meer na Pinksteren
Lezen Matteüs 12:22-24, 31-32
De farizeeën lasterden Jezus, Gods Zoon. Dat is erg. Na kerst kan dat niet meer. Maar, zegt Jezus, het is nog vergefelijk. Maar als de Geest straks uitgestort is dan kan het echt niet meer. De Heilige Geest die wil je alles geven wat je nodig hebt om in God te geloven. Als die Geest in je aan het werk gegaan is, en je gaat dan toch door met lasteren en afwijzen van God en van Jezus, dan wordt het echt onvergefelijk. Dan ga je zo ver, dan is er geen weg meer terug.
Dat wordt ook wel de zonde tegen de Heilige Geest genoemd. Daar leven allerlei ideeën over. Wat voor zonde is dat precies? Mensen zijn er onzeker over: heb ik in mijn twijfel, mijn opstandigheid misschien tegen de Heilige Geest gezondigd? Heb ik de zonde gedaan waarvoor geen vergeving bestaat? Dan kan ik geloven en bidden wat ik wil, maar het helpt niet meer.
Als je daar onzeker over bent is het goed om naar die woorden van Jezus te luisteren. Hij heeft het over ‘lastering’. Uitgesproken minachting van de Heilige Geest. Niet een gewone godslastering, hoe erg dat ook is. Als je daar spijt van hebt, dan wil God het je vergeven. Maar als je in je leven ervaren hebt hoe de Heilige Geest je gelovig maakt en je verzet je daartegen met uitgesproken minachting, dat is onvergefelijk.
We zagen al in het oude testament dat God heel gevoelig is voor lastering. Het is als een soort doodsteek in Gods hart. En Gods oordeel slaat dan ook heel hard terug. Tenzij, zo zegt Jezus, tenzij je om vergeving vraagt.
Maar als je zo ver gekomen is dat je de Geest hebt leren kennen en bent gaan lasteren, dan heb je een punt bereikt waarbij je niet meer omkeert. Dan ben je zo ver gegaan dat je geen vergeving meer vraagt. En dan is Gods oordeel onherroepelijk.
Kon het na kerst al niet meer, lasteren, na Pinksteren zeker niet meer. En dan denk ik niet alleen aan de specifieke lastering van de Geest. Ik denk aan alles wat de Geest doet. Hij wil je helpen om niet jezelf groot te maken, met krachttermen en onnodig en leugenachtig zweren, maar God groot te maken. Jezus, een nieuwe naam van God, van God de Zoon, een naam die sinds kerst in de wereld klinkt, sinds Pasen zijn volle betekenis heeft, die naam klinkt sinds Pinksteren in heel de wereld. Doe mee!
Amen |
