Leven in het licht gaat niet vanzelf. Johannes bemoedigt ons

Preek
(De preek sloot aan bij die van vorige week, 12 april 2009, over 1 Johannes 2:8)

Ik kom nog even terug op wat we vorige week gelezen hebben en waar ik over gepreekt heb, want Johannes komt daar ook nog even op terug. We hadden het vorige week over leven in het licht. En we hebben daar voorbeelden van gezien:

• doen wat je beloofd hebt
• elkaar helpen,
  en meer zulke voorbeelden.

We hebben het ook gehad over leven in het donker:

• iemand in de steek laten
• jezelf altijd beter vinden dan anderen
• iemand anders aan de kant drukken.

En Johannes noemt vanmorgen nog een paar voorbeelden:

• zelfzuchtige begeerte: alles willen hebben
• afgunstige inhaligheid: je bent jaloers en je probeert alles te pakken te krijgen
• pronkzucht: altijd willen opvallen met mooie spullen.

Het zijn allemaal dingen die bij het donker horen, niet bij Jezus, niet bij Pasen. Er zijn dingen die bij het licht horen en dingen die bij het donker horen. En die dingen die bij het donker horen, die moet je nou niet meer doen. Daarom hebben we dat zwarte kaartje doorgescheurd. Weet je nog? Ik merkte dat dat bij sommigen wel wat moeilijk ging.
En daarom dacht ik: ik moet er nog even op terug komen. Is het je gelukt om deze week geen verkeerde dingen te doen? Ik denk het niet. Dat verscheuren van dat zwarte kaartje ging bij mij heel gemakkelijk. Maar niets verkeerds meer doen, dat is moeilijker, ook voor mij. Bijvoorbeeld: je dacht nu ga ik niet meer opscheppen over mijzelf. Maar dan doe je het toch weer. Je dacht: nu ga ik alles doen wat ik beloofd heb. Maar je doet het toch weer niet. Dat zwarte gaat niet zo gemakkelijk middendoor.
Nou zegt Johannes: ja maar jullie zijn sterk. Je bent jong, maar je bent sterk. Als je jong bent dan wil je een heleboel en je kunt je heel sterk voelen. Je vindt het moeilijk om de dingen die God niet wil niet meer te doen. Maar toch ben je sterk. Je bent sterk om tegen de duivel te vechten. Ja, want de duivel zit er achter, dat je niet doet wat God wil. Hoe kun je tegen hem vechten? Hoe ben je sterk? De woorden van God maken je sterk. Welke woorden van God? Dat je zonden vergeven zijn, dat je bij God mag horen. De leerlingen van Jezus moesten het tegen iedereen vertellen. We hebben het gehoord. God wil je vergeven wat je verkeerd gedaan hebt. Je mag bij Hem horen. En, zei Jezus, ontvang mijn Heilige Geest. Die geeft je kracht om tegen je zonden te vechten. Het gaat moeilijk. Het is je niet gelukt deze week. Maar God wil je sterk maken door zijn woorden. Als Gods woorden in je blijven dan wordt je sterk tegen Satan en tegen al het verkeerde dat je zo moeilijk de baas kunt. Je bent sterk, het woord van God blijft in je. Dat is de overwinning op het kwaad en op hem die het kwaad zelf is, Satan.
Jongens en meisjes, jongeren, laat Gods woorden je sterk maken. Hoe beter je God kent, en zijn woorden, des te sterker je wordt om te leven zoals God het wel. En dan wordt je leven echt goed.

Johannes schrijft dit niet alleen aan de kinderen. Hoewel, hij begint met ‘Kinderen ik schrijf u…’ Maar daarmee bedoelt hij alle gemeenteleden. Hij noemt ze allemaal, van jong tot oud, kinderen. Dat doet hij door heel zijn brief heen, en zo ook in vers 12: Kinderen, ik schrijf u dat uw zonden u vergeven zijn omwille van zijn naam. Dat is het belangrijkste om te weten, voor ons allemaal. Je kijkt terug op wat er mislukt is, wat er nog aan zwarts overgebleven is. Maar begin er nou maar mee dat God je dat wil vergeven. En dan gaat Johannes verder met een bemoediging voor de oudere en voor de jongere kinderen. Je kunt daarbij denken aan leeftijden: kinderen van God die al volwassen zijn en kinderen van God die nog jong zijn. Maar je kunt ook denken aan een ander onderscheid: sommigen horen al heel lang bij Jezus en anderen komen er later bij. In de kerk heb je ze allemaal, met alle verschillen. In de kerk waar Johannes aan schreef. Er zaten volwassenen en kinderen in de kerk.  Belijdende leden en nieuwkomers. En soms worden ze even apart aangesproken. Dat kom je ook in andere brieven af en toe tegen. Niet steeds. Meestal moeten ze samen naar de zelfde boodschap leren luisteren, ook de kinderen en de nieuwkomers. Maar ze worden ook wel eens apart aangesproken. En zo zegt Johannes vandaag tegen die kinderen, die gemeenteleden die nog jong zijn: je bent sterk. Misschien valt het je tegen om sterk te zijn in de strijd tegen de duivel. Maar Gods woorden maken je sterk.

Voor de ouderen heeft hij een andere boodschap: jullie kennen hem die er vanaf het begin is. Jullie weten dit allemaal al lang. Dat klinkt wat mager om u als ouderen met deze boodschap naar huis te sturen: u weet het allemaal al wel. Toch zegt Johannes iets meer: Je ként hem. Als iemand je vertelt dat koningin Beatrix bij zijn persoonlijke kennissenkring hoort, dan ben je daar wel van onder de indruk. Of je bent sceptisch: dat is verzonnen, of overdreven. Prinses Margriet, dat zou nog kunnen, hier in Apeldoorn, maar koningin Beatrix… Ik ga nog een stap verder: U kent Jezus.  U kent God. U hebt hem leren kennen en steeds beter leren kennen in de jaren dat je met hem omgaat. De vergeving en de kracht die hij geeft. Tegen de ouderen hoef ik niet te zeggen dat de woorden van God je sterk maken. Dat hebt u hopelijk al wel ervaren in uw leven. U kent hem. Hou dat dan vast. Blijf de vergeving zien en de kracht die Hij geeft. Ook straks weer in het avondmaal.
Amen
 

Here,
naar U verlangen wij.
U laat ons merken hoe goed u bent.
Ook deze morgen weer.
We mogen zeker zijn van uw genade, van uw vergeven.
Geef door uw Heilige Geest dat we genieten van die zekerheid, als we straks het avondmaal vieren, als we het leven van elke dag ingaan.
Laat het ons grootste geluk zijn door u aanvaard te zijn.

Here, naar U verlangen wij.
Dat U ons sterk maakt om tegen de duivel te vechten.
Maak ons sterk door uw woorden, maak ons overwinnaars.
Zegen het bezig zijn met uw woorden, thuis, aan tafel en bij ons eigen bijbeltje, op de verenigingen en bijbelstudiegroepen.
Ook vanmiddag in de kerk als we weer een nieuwe start maken met de behandeling van de catechismus.

Here, naar U verlangen wij.
Zorg voor ons iedere dag.
Bescherm ons bij de gevaren die ons bedreigen.
Geef ons de kracht om onze taak aan te kunnen.
Wees bij ons, zoals we ieder thuis ons leven hebben, alleen, of samen als gezin.
Vaak als oud en jong samen.
Maak de ouders sterk in het vertrouwd zijn met u, zodat ze de jongeren voor kunnen gaan.
Geef het de jongeren dat ze zulke ouders volgen en zo sterk zijn.
Dank u voor wat u gaf in ouders en grootouders die niet meer bij ons zijn.