Een prachtig land is onze toekomst. Zo spreekt de bijbel er over. Maar wie komt er in dat land binnen. En wat betekent dat voor je gebed? Een preek in de serie ‘Bidden op weg naar Jezus’ komst (Zondag 51).

Bidden op weg naar Jezus’ komst (2)

Liturgie
Welkom
Openingsbelijdenis
Groet
Psalm 65:1,2,3
Gebed
Genesis 3:1-7,22-24
Psalm 51:1,2
Openbaring 20:11-21:2, 21:23-22:5
Psalm 15
Preek deel 1, Zondag 51
GK Gezang 154
Preek deel 2
LB Gezang 285:1,3,4
Apostolische geloofsbelijdenis
GK Gezang 161
Gebed
Collecten
Psalm 32:1
Zegen

Preek
Bij de preek is een beamerpresentatie gemaakt (info: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. )

1. Gesloten land
Witte zwanen, zwarte zwanen,
wie wil er mee naar engel-land varen?
Engel-land is gesloten.
De sleutel is gebroken.
Is er dan geen timmerman
die de sleutel maken kan?

Leven hier op aarde betekent dat je onderweg bent naar een mooi land. Het engelenland, Gods volmaakte wereld. Daar heb ik vorige week over gepreekt en ook daarvoor al (preken over Zondag 47-49 in januari en preek over zondag 50 op 8 maart). We zijn op weg naar Jezus’ komst en naar het koninkrijk van God. En zo bidden we ook. maar daar kom ik straks op. Onderweg naar engelenland. Alleen, hoe komen we daar binnen? Het is een land waar je niet zomaar binnen komt. Het is gesloten en de sleutel is gebroken. Is er dan geen timmerman die de sleutel maken kan? Timmerman? Hoezo timmerman? Voor een nieuwe sleutel ga je toch naar de sleutelbar? Waarom heeft het liedje het over een timmerman? Omdat het in dit geval de timmerman is die de sleutel maakt. Jezus is de timmerman, die ons de sleutel geeft om het beloofde land in te gaan. Hij is gestorven om je zonden te vergeven. Als je in hem gelooft, wil hij je het engelenland binnenlaten.
Dus wat moet je bidden op weg naar die toekomst? Vergeef ons onze zonden. Dat is de sleutel.
Daarmee is het belangrijkste gezegd van de preek van vanmiddag. Jongens en meisjes, zorg dat je het onthoudt. En denk er nog eens bij na als je bidt. ‘Doe mijn zonden weg van mij, Here Jezus maak mij blij.’ ‘Schoon mijn zonden vele zijn, maak om Jezus’ wil mij rein.’ Vraag God of hij je zonden wil vergeven. Dan mag je later zijn engelenland binnengaan.
Het belangrijkste heb ik hiermee gezegd. Als je nu zegt: dat wist ik al, dan ben ik daar blij mee. Maar ik ga ook nog wat meer zeggen.

Want dat kinderliedje gaat over het binnengaan in het eeuwige leven –tenminste, dat is een mogelijke uitleg- het zegt iets over God, maar noemt hem nauwelijks. Als er gevraagd wordt om een timmerman, dan denken we aan Jezus. Maar ook als je zingt over het gesloten land sta je oog in oog met God. Engel-land is gesloten. Ja, er zijn zoveel parken en weilanden met een hek. Landen hebben grenzen en er zijn nog steeds landen waar je moeilijk in komt. Maar dat God zíjn land afsluit, dat zit diep. Het is een heftige geschiedenis. De mensen doen niet wat God wil. Ze maken zich zelf als God, door de keuze van goed en kwaad naar zich toe te trekken, en dat kan God niet verdragen (Genesis 3:24). Hij jaagt de mensen weg uit zijn prachtige land en zet er dreigende engelen met vlammende zwaarden voor. Daarmee sta je oog in oog met God. Met God die het niet verdraagt dat je zelf beslist wat goed en kwaad is. Onderschat niet hoe diep dat zit bij God. Hier gaat het om de vraag of je hem als God erkent. Daar gaat het over, bijvoorbeeld op het moment dat jij iets vernederends over iemand anders zegt. Ja, dat ervaar je zelf misschien niet zo. Maar zo raak je God er wel mee. Als jij een mens vernedert die hij gemaakt heeft, doet dat hem wat. Op dat moment ben je iemand die zelf uitmaakt wat goed is en wat niet, iemand die hem niet als God erkent. Op zo’n moment ben je voor God niet te verdragen. Besef je dat? Dat geldt natuurlijk ook voor alle andere dingen die je tegen Gods wil doet.
Daarom gaat het hek dicht van het paradijs. God moet er niet aan denken zulke mensen van de levensboom te eten te geven. Eeuwig leven met zulke mensen, dat is voor God om van te gruwen.
‘Engel-land is gesloten.’ Dat zet je neer bij een hek. Maar dat zet je vooral tegenover God die niet verdraagt dat je dingen doet die hij niet wil. Hij kan daar niet mee leven en zeker niet eeuwig leven.

In de laatste hoofdstukken van de bijbel krijgen we dat land opnieuw te zien. Het is het land waar we vandaan komen. We zijn er uitgezet. Het is ook het land waarheen we onderweg zijn. Maar kom je dan wel binnen?
Voor Openbaring 21 en 22 over de nieuwe aarde staat Openbaring 21:1-15 over het laatste oordeel. Dat zegt niet alles. In de Openbaring krijgt Johannes achter elkaar een aantal visioenen te zien, maar ze gaan niet altijd over gebeurtenissen die zo achter elkaar te plakken zijn. Maar het komende koninkrijk volgt wel direct op het laatste oordeel. Dat zegt Jezus ook in Matteüs 25 (vers 31-34). Volgens mij is er, bij alle discussies over de eindtijd daarover geen verschil van mening. Aan de nieuwe aarde gaat het laatste oordeel vooraf.
Een moment wat dus teruggrijpt op het slot van het paradijsverhaal. God zette ons er uit. En wil hij dat nu weer ongedaan maken? Wil hij je nu weer binnenlaten? Wie?

2. Het laatste oordeel
Hoe gaat het toe bij het laatste oordeel. Johannes heeft er iets van gezien in een visioen. Alle mensen komen voor Gods troon te staan (Openbaring 20:12). Iedereen die ooit gestorven is. Ik vermoed, samen met de levenden, al worden die niet genoemd. Uit de zee, uit het dodenrijk, overal komen ze vandaan. Terwijl het al begonnen is blijven er nog steeds meer bij komen. Op een troon zit God –of is het Jezus?- die recht spreekt over alle mensen. Boeken worden geopend. Dat is een opvallend verschil met Matteüs 25. Daar lees je niet over boeken. Daar lijkt het alsof de rechter zo alles weet op te noemen wat er toe doet. En waarom ook niet? God weet toch alles. Hij heeft geen boeken nodig om mijn goede en slechte daden op te zoeken.
Dat het visioen van Openbaring 20 toch boeken noemt, is misschien helemaal niet letterlijk bedoeld. Ik vermoed dat God er mee wil duidelijk maken dat alle dingen uit jouw leven meegenomen worden in het oordeel. Alsof het hele boek van je leven weer doorgenomen wordt.
Wat staat er in die boeken? Onze daden. Twee keer wordt het zo gezegd: Iedereen wordt geoordeeld naar zijn daden (Openbaring 20:13). Al die daden uit je hele levensboek. Alles wat je naar Gods wil en wat je tegen Gods wil gedaan hebt. Je hele leven. Dit is dus heel anders dan de gewone rechtspraak. Je komt dan voor de rechter op verdenking van één bepaalde daad, b.v. diefstal of een zedendelict. In Gods oordeel gaat het over alles, over wie je bent, niet over íéts wat je gedaan hebt. Je staat tegenover God met alles wat je bent. Zal hij je aanvaarden of afwijzen?

Dat is dus niet een afwijzing op grond van één enkele daad. Zo hoor ik nog wel eens bij zelfdoding, dat door die ene zonde een mens verloren zou gaan. Gezegd wordt dan dat je voor al je zonden vergeving kunt vragen, maar voor die laatste zonde niet. Ik waardeer de huiver die mensen hebben bij zelfdoding, maar je moet niet denken dat Gods oordeel van één zo’n daad afhangt. God beoordeelt wie je bént tegenover hem. Het boek met al je daden, je levensboek gaat open.

Maar wie komt er dan binnen? Wie heeft er een levensboek wat voor God acceptabel is? Het wonderlijke is dat er ook een ander boek open gaat. Er gaan verschillende boeken open, boeken vol daden van mensen. Maar alleen van dat ene boek wordt de naam genoemd. Het is het boek van het leven. Niet het boek van jóúw leven, maar het boek van hét leven.
Dat boek is kennelijk heel belangrijk. Nog belangrijker dan het boek van jouw leven.
Dat blijkt ook wel uit het vervolg als we in het nieuwe Jeruzalem alleen de mensen zien die in dát boek staan (Openbaring 21:17).
Wat is dat dan voor een boek? Psalm 69 (vers 29) zegt dat het een boek is waar de namen van de rechtvaardigen in staan. Alle mensen dus die in een goede verhouding met God leven. Want dat is rechtvaardig zijn. Maar wie staat er dan in? Wie is rechtvaardig voor God? Je zou kunnen denken dat het een leeg boek is. Maar in de Openbaring wordt het ook wel het boek van het leven van het Lam genoemd (Openbaring 21:17).
Als God naar mijn levensboek kijkt dan blijft het mooie land voor mij gesloten. Maar als hij naar het levensboek van het Lam kijkt, dan gaat de deur open. En dat is nou precies wat vergeving is. God kijkt niet naar wat ik gedaan heb, maar naar wat Jezus gedaan heeft. Zijn prachtige levensgeschiedenis bedekt al mijn zwarte bladzijden. God ziet niet meer wat ik verkeerd gedaan heb, want hij kijkt naar Jezus.

Vergeving, om wat Jezus gedaan heeft, dat is de sleutel van Gods rijk. Daar vraag ik om in de vijfde vraag van Jezus’ gebed.

Zondag 51
Wat is de vijfde bede? 
En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
Dat wil zeggen:
Wil ons, arme zondaren, om het bloed van Christus geen van onze misdaden toerekenen en ook niet de slechtheid die altijd nog in ons is, zoals wijzelf ook als een bewijs van uw genade in ons opmerken, dat wij het vaste voornemen hebben onze naaste van harte te vergeven. 

Over het tweede gedeelte wil ik straks nog iets zeggen, maar laten we nu eerst zingen van vergeving uit GK Gezang 154.

3. Het boek van mijn leven
Hiermee is bijna alles gezegd. Als jij in Jezus gelooft dan is zijn levensboek beslissend voor jouw toegang tot Gods land. Daarmee is bijna alles gezegd. Maar niet alles. Want jouw levensboek gaat ook open. Openbaring 20 vertelt, ook nadat Johannes het levensboek van het Lam met de namen van de rechtvaardigen heeft zien opengaan, over Gods oordeel op grond van onze daden (vers 13).
Jouw daden spelen echt wel een rol in Gods oordeel, ook al zijn de daden van Christus beslissend. In de profetie van het laatste oordeel, maar ook in andere Bijbelgedeelten spelen onze daden en de beloning ervan toch nog een grotere rol dan je misschien zou verwachten. God kijkt naar Christus en kijkt er toch ook nog wel naar wie jij bent en wat je gedaan hebt.

Er zijn heel wat plaatsen waar de bijbel zegt dat je in het eeuwige leven beloond wordt naar wat je gedaan hebt. Om er een paar te noemen:

• Matteüs 5:12: Verheug je en juich, want je zult rijkelijk worden beloond in de hemel; zo immers vervolgden ze vóór jullie de profeten.
• In Lucas 19:16 vergelijkt Jezus het laatste oordeel met een afrekening tussen een heer en zijn dienaren, waarbij de één een veel hogere beloning krijgt dan de ander.
  De eerste heeft het meest gepresteerd en krijgt het bestuur over tien steden als beloning, terwijl een tweede het bestuur over vijf steden krijgt.
• Ik denk ook aan 2 Korinte 5:10:
  Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus verschijnen, zodat ieder van ons krijgt wat hij verdient voor wat hij in zijn leven heeft gedaan, of het nu goed is of slecht.
• En in de Openbaring: hoofdstuk 11 vers 18
  De volken raasden in woede, maar nu laat u uw woede razen. De tijd is gekomen om een oordeel te vellen over de doden; en om uw dienaren, de profeten, te belonen, evenals de heiligen en degenen die, jong en oud, ontzag hebben voor uw naam; en ook om hen die de aarde vernietigen nu zelf te vernietigen.’
• Openbaring 14:13:  Ik hoorde een stem uit de hemel zeggen: ‘Schrijf op: “Gelukkig zijn zij die vanaf nu in verbondenheid met de Heer sterven.”’ En de Geest beaamt: ‘Zij mogen uitrusten van hun inspanningen, want hun daden vergezellen hen.’ 
• En tenslotte: Openbaring 22:12 ‘Ik kom spoedig, en heb het loon bij me om iedereen te belonen naar zijn daden.

Ondanks het feit dat je alleen maar in de hemel kunt komen dankzij de vergeven op grond van de daden van Jezus, zijn je eigen daden wel belangrijk. Nu en voor de toekomst.
Ik kan dat cirkeltje niet rond krijgen, en dat zult u ook niet kunnen. Maar zoveel begrijp ik er wel van, dat ik door mijn geloof in Jezus er niet aan hoef te twijfelen dat ik het eeuwige leven krijg, maar dat het de moeite waard is om mij in te spannen te doen wat God wil. Niet om het eeuwige leven te verdienen. Maar op de één of andere manier beloont God het toch. Het gaat met vallen en opstaan. En als het tegenvalt wil God het me vergeven. Maar als het lukt, dan mag ik daar van genieten, en dan zal ik daar ook later nog iets van terug zien, al weet ik niet precies wat.

Eén van die goede daden wil ik speciaal noemen. Een daad die alles met Gods vergeving te maken heeft: dat we elkaar vergeven. Het verband tussen die twee wordt vaak in de bijbel genoemd. God heeft jou veel vergeven, dus vergeef elkaar ook heel veel.
Dat gaat soms moeilijk, ook hier in De Voorhof. En net als bij al onze daden vertrouw ik dat God ook hierin geduld met ons zal hebben. Ook wie echt uit is op vergeving, doet het vaak nog met vallen en opstaan. God heeft geduld, maar dat mag geen reden zijn om het dan maar zo te laten. Je weet dat je onderweg bent naar Gods land. De sleutel is hersteld. Het wordt een land vol vrede. Dan wil je toch niet blijven hangen in onvergefelijkheid en andere zonden?
Amen