2008 was voor velen een jaar met tegenwind. In de oudejaarsdienst keken we naar het beeld van de Here Jezus die over het water liep. Een beeld om vast te houden.

1. Roeien voor Christus
Het verhaal van vanavond zegt daar wat over. Jezus geeft zijn leerlingen een opdracht, die ook ons wat te zeggen heeft. Hij geeft ze de opdracht naar de overkant te varen. ‘Varen jullie al vast naar de overkant’. Maar wat heeft dat ons te zeggen?
Zoals meestal kun je de betekenis van Jezus’ woorden en andere Bijbelwoorden pas begrijpen als je begrijpt in welk verband ze klinken. Wat is die overkant? Wat moeten ze daar gaan doen?

Ik zou u willen vragen om even geduldig met mij mee te kijken naar de levensweg van de Here Jezus, waarin deze opdracht een jaar voor zijn dood een klinkt. We hebben uit Jezus levensverhaal, wat Marcus verteld vijf hoofdstukken overgeslagen. Het zijn de hoofdstukken waarin Jezus na de doop door Johannes gaat preken en wonderen doet. Vooral genezingen van zieken en uitdrijvingen van demonen. Hij gaat naar plaats van plaats. Overal vertelt hij over het komende rijk, waarin geen ziekte en geen kwaad meer zal zijn. Maar hij doet dat alleen. In heel veel steden en dorpen kon je nog mensen tegen komen die je zeiden ‘Jezus, nou ik weet er eerlijk gezegd niet veel van’.
Maar dat verandert als Jezus zijn leerlingen er twee aan twee op uit stuurt. Ineens klinkt nu overal de boodschap van Jezus. Marcus zegt in 6:13: ‘en ze dreven veel demonen uit en zalfden veel zieken met olie en genazen hen’ ‘Heb je al van Jezus gehoord?’ ‘Ja, natuurlijk, wie niet.’ Prachtig.
Ja, maar Marcus vertelt ons ook iets wat niet zo mooi is. Koning Herodes Antipas, de zoon van de kindermoordenaar, hoort er ook over. Hij denkt ‘Het is Johannes de doper. Ik heb hem laten onthoofden. Maar nu is hij weer opgestaan’ (vers 16). Herodes is bang. En een bange Herodes is een gevaar voor Jezus. Zoals hij Johannes heeft laten onthoofden, zal hij ook Jezus willen doden.
Onder die dreiging gaat Jezus door met zijn werk. Dat is wat aan de overkant van het meer gaat gebeuren. Nog veel meer preken en genezen.
De discipelen zijn teruggekomen. Ze mogen een poosje uitrusten. Ondertussen voedt Jezus samen met hen een schare van duizenden mensen. Jezus gaat zich zelf terugtrekken om te bidden. Rust en gebed zijn belangrijk om Gods werk te doen.
Ondertussen stuurt Jezus hen naar de overkant van het meer om samen met hen veel te vertellen over het komende koninkrijk en veel te laten zien van genezingen en teken. Nog veel meer mensen moeten tot inkeer komen en in hem gaan geloven. Het grote werk van Jezus om mensen bijeen te brengen voor die geweldige wereld die komt, dat gaat verder en verder.
Dáárvoor moeten die jonge mannen in hun bootje naar de overkant roeien. Jezus wil verder naar de komst van Gods toekomst. Probeer eens voor je te zien wat er daar aan die overkant gaat gebeuren. Jezus en zijn leerlingen gaan van dorp naar dorp en overal zie je zieken die er neergelegd zijn overeind komen. Mensen raken de zoom van zijn kleed aan en worden genezen. Je ziet Gods koninkrijk bijna doorbreken. Om aan die overkant aan te komen geeft Jezus de opdracht: ‘Spannen jullie je in om naar de overkant te roeien’.

Wat heeft dat u te zeggen? Wat heeft dat jou te zeggen? Jezus is met zijn leerlingen verder gegaan. In Marcus 16 lees je dat hij de leerlingen om de hele wereld over te gaan. Dan wordt het nog veel groter en spectaculairder. Zelfs hier in Apeldoorn, in De Maten is het doorgedrongen, het uitzicht op een gave wereld. Die geweldige toekomst staat er aan te komen: Gods koninkrijk. Leerlingen van Jezus vormen groepen, gemeenten. Ze houden het goede nieuws vast en bemoedigen elkaar. Ze nodigen anderen uit om ook mee te doen. Kijk, en dat is nou waar je nou, vasthoudend als die roeiers, voor in moet zetten. Dat is het waard om je voor in te zetten.

Er is een heleboel in deze wereld wat het niet waard is. En zo’n credietcrisis als in het afgelopen jaar geeft God om je aan het denken te zetten. En misschien laat hij het volgend jaar nog wel dichter op je huid komen. Wat is nu echt de moeite waard om voor te gaan? Wat houdt zijn waarde? De belofte van het komende koninkrijk. De kring van leerlingen die daarnaar uitziet, elkaar daarbij vasthoudt en anderen uitnodigt. De Here vraagt niet van je dat je uit deze wereld weg gaat. Maar wel dat je in deze wereld leeft als mensen van een andere wereld. Mensen voor wie het belangrijk is wat er hier in De Voorhof gebeurt. Mensen voor wie het belangrijk is dat er meer bij komen. Dat kinderen en jongeren het gaan geloven. En dat we niemand kwijt raken. Roeien voor Christus, dat is uw opdracht.

2. Kijken naar Christus
En kíjken naar Christus. Dat is de tweede opdracht. Het tweede wat ik u mee wil geven uit die Bijbelverhaal. Ja, je ziet in het verhaal dat ze nauwelijks vooruit komen. Ze roeien en ze roeien, maar de wind is zo hard. Jezus… Hij ziet dat ook. Is het u opgevallen dat Jezus terwijl hij alleen aan land is hen ziet zwoegen? Dat zijn van die kleine details die je moet zien bij het Bijbellezen! De ogen van Jezus. Hij kijkt. Hij ziet de tegenslagen van zijn leerlingen. Je kunt je bij de tegenslagen die je ondervindt heel alleen voelen. En daarom is het zoveel waard als je die ogen van de Here Jezus gezien hebt. Hij ziet je, ook nu.
Jezus ziet zijn leerlingen worstelen met de tegenwind en hij láát zich zien. Hij loopt over het meer naar hen toe en wil hen voorbijlopen. Waarom doet hij dat? Waarom wil hij ze voorbijlopen? Ja, er staat echt dat hij ze voorbij wil lopen. Je hebt misschien het idee dat hij doet alsof hij ze voorbij wil lopen. Maar dat is niet zo. Er staat echt dat hij het wil. Hij is niet van plan om met ze te praten en aan boord te gaan. Hij is van plan om zo langs hen te lopen dat ze hem zien gaan in de richting waarin zij zich aftobben om vooruit te komen. Waarom? Om zichzelf te laten zien. Hij wil dat het hen moed geeft dat ze hem zien lopen. Dat voelen: we gaan in de goede richting. Hij heeft ons zien tobben. En hij heeft de macht, hij gaat door. Lopend over het water. Voor ons is het zwaar, maar onze Heer gaat voor ons uit. Kijk naar hem en laat je bemoedigen, dat is wat Jezus wil. Daarom gaat hij voorbij.
Maar het gaat niet zoals hij wil. Hun ogen doen het wel. Maar er is iets anders wat het niet doet. ‘Help een spook’ Door de hevige inspanning en de stress is hun paniekgrens heel laag geworden. Maar er is nog iets anders aan de hand. Het is nog niet echt tot hun doorgedrongen hoe machtig Jezus is. Ondanks die broden van vanmiddag. Het was heel duidelijk hoe machtig Jezus is. Machtig als hij omhoog kijkt naar zijn Vader, tot wie hij ook net weer gebeden heeft. Maar de leerlingen van toen en de leerlingen van nu hebben dat nog veel te weinig door. Hardleers. Wat is het toch moeilijk om te bevatten dat er Iemand is die al ons geroei en getob in zijn vaste hand heeft.

En dan laat Jezus nog meer van zichzelf zien dan hij van plan was. Hij kijkt hen aan. Zijn ogen zoeken hun angstige ogen. Hij spreekt hen aan. ‘Blijf kalm, ik ben het, wees niet bang’. De vertrouwde stem en de kalmerende boodschap moeten rust geven. Wat een geduld met hardleerse leerlingen. Hij stapt aan boord. Hij laat de wind ophouden. Wat een macht. Geduld en macht, dat is Jezus.
Geduld, het is genade. Hij wil zwak geloof, ook uw zwakke geloof vergeven en te hulp komen. Met hetzelfde hart, waarmee Jezus omkijkt naar zijn leerlingen laat hij zich een jaar later aan een kruis spijkeren. Met diezelfde ogen kijkt hij naar u, naar zijn doorboorde handen, en naar zijn Vader. Vergeef het hen, ook hen. Heb geduld met hen, Vader. Zie zijn geduld in deze kerk, in deze wereld. Zie zijn macht, waarmee hij zijn mensen bijeenbrengt op weg naar het einde. Wereldwijd. Hij wil zijn macht laten zien om je te bemoedigen en zijn macht laten gelden om je verder te helpen.
Die omkijkende Jezus, dat is een beeld om bij je te dragen ook in 2009. Wordt het een jaar van zwaar weer? Van roeien zonder vooruit te komen? In ieder geval is het een jaar van onze Heer. Machtig en geduldig wil hij uw God zijn.
Amen