| Leven in verbondenheid (2) - Marcus 1:8b |
|
|
Verbondenheid tussen God en mensen en tussen mensen onderling is het wonderlijke werk van de Heilige Geest. Een preek, gehouden op de derde adventszondag, in een dienst waarin ook het avondmaal gevierd werd. De preek stond in het kader van gemeentebrede gesprekken over Leven in verbondenheid.
Liturgie Welkom Openingsbelijdenis Groet Psalm 85:1 Wet en samenvatting Psalm 85:2 Gebed Genadeverkondiging (Filippenzen 4:4-7) Psalm 85:3,4 Marcus 1:1-8 (tekst: vers 8b) GK Gezang 103:1,6 Preek Psalm 51:4,5 Gebed Mededelingen Collecten Avondmaalsformulier GK Gezang 179a Viering GK Gezang 164 Gebed LB Gezang 125:1,2 Zegen Preek Het wonder van de Heilige Geest in de kerk Jongens en meisjes, als je een vriend hebt, of een vriendin (misschien zie je ze zitten in de kerk) dan kies je die zelf uit. Je vader en moeder kun je zelf niet kiezen, je broers en zussen ook niet. Maar je vrienden kun je zelf kiezen. En als een vriend niet bij je past, omdat je heel verschillende dingen wilt doen, of omdat je altijd ruzie hebt, dan stop je met de vriendschap, dan kies je andere vrienden of vriendinnen. Nou moet je straks eens rondkijken als we het avondmaal gaan vieren. Je ziet allemaal mensen achter elkaar lopen. Je eigen vader en moeder lopen er misschien ook tussen. Die mensen horen bij elkaar. Zo achter elkaar aanlopen, dat is, om het met een mooi woord te zeggen ‘gemeenschap der heiligen’. Maar wat denk je, zouden die mensen elkaar uitgekozen hebben? Dat moet je thuis maar eens vragen. Ik denk dat de meeste mensen hier elkaar niet uitgekozen hebben. Soms denk je: passen al die mensen wel bij elkaar? En toch eten ze samen van het ene brood en drinken ze uit de ene beker. Heel verschillende mensen worden een soort broers en zussen. Dat is een wonder. Het wonder van de kerk dat mensen die elkaar niet uitgezocht hebben toch bij elkaar horen. Dat is het wonder van de Heilige Geest. En die is heel sterk, die kan grote wonderen doen, daar wil ik vanmorgen iets over vertellen. We lazen net dat Johannes de doper zei: ‘Hij zal jullie dopen met de Heilige Geest’. En dan bedoelt hij Jezus. Jezus gaat dopen met de Heilige Geest. Het is de eerste keer in het evangelie van Marcus dat je over de Heilige Geest leest. Toch heeft de Geest, ook in de tijd voor de doper al heel veel gedaan. Ik bedoel niet in de tijd van het oude testament. Toen ook wel. Maar ik bedoel: in het begin van het nieuwe testament, waar Marcus niet over vertelt, maar Lucas wel. In de zwangerschap van Elisabeth In de zwangerschap van Maria Dat is de Heilige Geest. Je merkt wat Hij kan. Wonderlijke dingen die wij niet kunnen begrijpen. Je merkt ook wat hij wil. Mensen met God verbinden. Mensen die God kwijt geraakt zijn weer met God verbinden. Doordat God één van ons wordt, die het weer goed maakt met God, wat we straks ook in het avondmaal vieren. De Heilige Geest heeft dat mogelijk gemaakt en wílde dat mogelijk maken. Sinds Pinksteren Eerst komt Jezus. ‘Na mij komt iemand die meer vermag dan ik. ik ben zelfs niet goed genoeg om voor hem te bukken en de riem van zijn sandalen los te maken.’ De mens die tegelijk God is, door wie er verzoening is tussen God en mensen. Maar dan moet je wel in hem geloven. Dan moet je je bekeren. Daar heeft Johannes het ook steeds over. De vergeving van je zonden door Jezus, dat vraagt om geloof en bekering. Daar kun je honderden voorbeelden van noemen. En Johannes heeft dat ook gedaan. Maar ik noem alleen wat wij hier met elkaar hebben. Een gemeenschap, verbondenheid, waar we met elkaar over spreken deze weken. Ons startpunt bij deze gesprekken is dat de Heer een God van verbondenheid is. Dat merken we vanmorgen ook weer, speciaal van de Heilige Geest. Als je dan in de spiegel kijkt, dan merk je toch hoever je onder dat niveau zit? In het luisteren, begrijpen, aanvaarden en geduld hebben met anderen. In het gevecht om elkaar vast te houden. Dan moet je je bekeren. Dat moeten anderen, en daar kun je vurig naar verlangen. Maar in onze gemeente verandert er niets als je niet begint bij jezelf. En dat is het moeilijkste. Wachten op een ander is niet moeilijk. Beginnen bij jezelf wel. Dat kun je niet. Maar de Heilige Geest kan het wel. De Heilige Geest die kon zorgen dat in de buik van Maria de ultieme verbinding tussen God en mens groeide, Hij kan er voor zorgen dat in uw hart de verbinding met Christus en de verbinding met al zijn mensen groeit. Mensen die je niet zou uitzoeken, maar die bij Christus horen, net als u. Het wonder van Pinksteren. |










