Leven in verbondenheid is het onderwerp waar onze gemeente deze maanden over in gesprek gaat. Het is een verlangen van Jezus zelf, zo blijkt uit het gebed dat Hij kort voor zijn sterven bad.

Liturgie
Welkom
Openingsbelijdenis
Groet
Psalm 25:1,2
Tien geboden en Romeinen 13:8-14
Psalm 25:3
Gebed
Genadeverkondiging Johannes 1:6-13
Psalm 25:4
GK Gezang 79:1
Johannes 12:12-24
GK Gezang 79:3,4
Johannes 17 (vers 20-23 is de tekst)
GK Gezang 79:2,5
Preek
Psalm 65:1
Gebed
Mededelingen
Collecten
Psalm 24:4,5
Zegen
 
Preek
1. Hoe Jezus verlangt naar onze eenheid (vers 20-21)
‘Ik heb een droom’ zei Martin Luther King. En zo werd mij laatst de vraag gesteld: ‘Wat is jouw droom voor de gemeente van Apeldoorn Zuid? Je bent leider van de gemeente. Hoe zie jij de gemeente over vijf jaar nou voor je?’ Ja, leiders hebben dromen. Martin Luther King droomde van een wereld waarin alle mensen gelijk zijn, ongeacht hun huidskleur. En binnenkort wordt in de Verenigde Staten de eerste zwarte president beëdigd. En zo hoor je ook van dominee’s die zo’n droom hebben voor hun gemeente. Over vijf jaar…
Ik ben niet zo’n dromer, zo’n visionair. Maar onze grote Leider, Jezus is dat wel. Ik wil met u horen wat zijn verlangen is voor de kerk, ook onze kerk. Daar kan ik vanmorgen niet alles over zeggen. Maar wel iets wat Hem hoog zit.

Wij, de gelovigen, de kerk zijn belangrijk voor hem. Juist advent is de tijd dat je dat merkt. Advent betekent komen. Hij is naar ons toegekomen. Zo belangrijk zijn wij voor Hem. En ook voor zijn Vader. Die heeft hem gestuurd. De hemelse Vader en de Zoon, die op aarde geweest is zijn één in hun hart voor de kerk. Jezus kwam naar de aarde, hij kwam naar Jeruzalem, we lazen het zojuist. En daar in Jeruzalem merken we wat Hij voor ons verlangt. Hij vraagt het zijn Vader. In een intens gebed, terwijl Hij zijn sterven dichtbij voelt komen legt hij zijn ultieme verlangens aan zijn Vader voor. Het is het langste gebed van Jezus dat wij kennen. Jezus heeft urenlang gebeden, zo weten we, maar meestal vond Hij het niet nodig dat wij zouden weten wat Hij verlangde van zijn Vader. Deze keer juist wel.
Wat verlangt Jezus? Op het eerste gezicht is het een wat moeilijk gebed om te begrijpen. Jezus gebruikt vaak dezelfde woorden in steeds verschillende verbanden. De Vader en de Zoon begrijpen elkaar natuurlijk volkomen. Woorden als grootheid, majesteit, eenheid, in-U-zijn zijn tussen hen tweeën vertrouwde taal. En wij worden vanmorgen een beetje meegetrokken in de band tussen hen tweeën en in al die mooie dingen waar die twee zo vertrouwd mee zijn.
Het gebed kan wat moeilijk zijn om het te volgen. Maar het is, ondanks het heftige moment waarop Jezus dit bidt, heel ordelijk opgebouwd.

• Eerst bidt Jezus voor zichzelf: vers 1-8. Voor zichzelf bidt hij om verheerlijking. Daarbij moet je denken aan de hemelvaart, maar dat is hier één geheel met de kruisiging.
• Dan bidt Hij in vers 9 tot 19 voor de leerlingen. Hij bidt of God hen wil bewaren nu ze met zijn Woord de wereld ingestuurd worden.
• En het laatste stuk, vanaf vers 20 bidt hij voor ons. ‘Ik bidt niet alleen voor hen, dus voor de 11 discipelen, maar voor allen die door hun verkondiging in mij geloven.’

Wat bidt Hij voor ons? Dat wij geloven? Natuurlijk vindt Hij dat heel belangrijk. Natuurlijk wil Hij door ons geloofd, aanvaard worden. Als je ziet wat Hij voor ons over gehad heeft –en dat heeft Hij met als zijn vezels gevoeld toen Hij in die laatste nacht bad- dan verlangt Hij natuurlijk dat wij Hem aanvaarden, geloven. Maar dat zat eigenlijk al opgesloten in het gebed voor de leerlingen, dat zij bewaard werden om het woord in de wereld te verbreiden.
Vers 20 en volgende is een gebed voor de mensen die al zijn gaan geloven. En als u, als jij Hem nog niet zo kent, als je nog niet in Hem gelooft, dan is het zijn verlangen dat je daar ook toe komt. Hij wil je eeuwig leven geven. Eeuwig leven, dat is dat je hem kent. Dan leef je een leven waar geen einde meer aan komt, ook niet als je sterft. Dat gunt Hij je, daarvoor is Hij in de wereld gekomen. Daarvoor is hij gestorven. En door de woorden van zijn discipelen, die je vandaag in de bijbel kunt lezen leer je hem kennen, geloven en aanvaarden. Zodat Hij jouw God is en het eeuwige leven jouw leven is. Als je Jezus zo nog niet kent zou ik het daar graag met je over willen hebben en er voor je om willen bidden.

En voor iedereen die gelooft bidt en verlangt Jezus: ‘Laat hen allen één zijn.’ Het zijn allemaal verschillende mensen die geloven. Zo ziet Jezus ons voor zich. Eenheid is niet vanzelfsprekend in de kerk. De Here Jezus is wijs en weet hoe mooi het is dat mensen verschillend zijn en elkaar aanvullen. Hij is ook nuchter genoeg om te weten dat het ons soort mensen niet mee valt om met al onze verschillen een eenheid te vormen. Merk dat op broeders en zusters. Dat is de genade van de Here Jezus. In onze zwakheid om een gemeenschap te vormen, ook hier in De Voorhof, kent Hij genade met ons. Hij bidt voor ons, want Hij weet dat wij het nodig hebben.

• In zijn gebed verlangt Hij om een heel sterke eenheid.
  Hij vraagt dat wij één zijn, zoals Hij en zijn Vader één zijn. We merken in heel dat gebed een sterke band van de Zoon met zijn Vader. We horen Jezus over de grootheid en de majesteit die Hij bij zijn Vader had, voordat de wereld bestond. Dan gaat het ons al gauw duizelen. Maar je voelt wel aan dat je iets meekrijgt van de mooist denkbare éénheid die er kan bestaan tussen verschillende personen. God de Vader en de Zoon, die samen met de Heilige Geest drie zijn en tegelijk één. Iets van die eenheid verlangt Jezus tussen de gelovigen.
• Ja, hij gaat nog een stapje verder: Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo in ons zijn. Dat gaat heel ver. De band tussen de Vader en de Zoon, die samen God zijn, gaat open naar ons toe, die mens zijn. U bent alles voor God. Wat de Vader en de Zoon met elkaar delen is helemaal op U gericht. En op je eenheid met de andere gelovigen.
• Jezus verlangt zo’n eenheid dat dat ook uitstraalt naar de wereld toe. Opdat de wereld gelooft dat U mij gezonden hebt. De eenheid van de gelovigen is een wervende kracht in de wereld. Kerkelijke verdeeldheid is een tegenkracht. Het stoot mensen af om zich bij die verdeelde christenen aan te sluiten. Ook verdeeldheid binnen de gemeente geeft een negatieve uitstraling. Wij zullen geen aantrekkelijke gemeente zijn om bij te willen horen als we negatief over elkaar spreken. En dat gebeurt in onze gemeente. Maar een gemeente, waarin de eenheid van de gelovigen ervaren wordt is een wervende kracht in deze wereld. Werken aan eenheid is één van de belangrijkste taken op het gebied van evangelisatiewerk.

Jezus bidt voor ons om die eenheid. Wanneer wij de komende tijd met elkaar in gesprek gaan over Leven in verbondenheid dan zijn we bezig met die dingen die Hij voor ons verlangt.

2. Hoe Hij zich geeft voor onze eenheid (vers 22-23)
Hoe krijg je die verbondenheid? De Here Jezus hoeft dat aan zijn Vader natuurlijk niet uit te leggen. Toch is het voor ons mooi dat Hij iets belangrijks onder de aandacht van zijn Vader brengt.
Het lijkt alsof hij in vers 22 en 23 gaat herhalen wat hij in vers 20 en 21 al gezegd heeft. We horen weer over één zijn zoals wij, over de wereld die het begrijpt en zo. Toch is het niet gewoon een herhaling. In vers 20 zei Jezus: ik bidt voor hen, dat ze één zijn enzovoorts. In vers 22: Ik heb hen laten delen in de grootheid die u mij gegeven hebt, opdat zij één zijn enzovoorts. Eerst dus de vraag om eenheid. En daarna noemt Jezus tegenover zijn Vader wat Hij gedaan heeft voor onze eenheid. En dat is natuurlijk ook voor ons interessant.

Net als de Here Jezus verlangen wij naar verbondenheid. Maar hoe krijg je dat? Wat heeft Jezus er voor gedaan? Hij laat ons delen in de grootheid die God hem gegeven heeft. In de glorie, mag je ook zeggen. Delen in de glorie die Jezus van God gekregen heeft. Dat is de kracht van onze eenheid. Begrijpt u dat? Ik zou het eerder een geheim willen noemen. Een schitterend geheim. Jezus doet ons delen in Gods glorie en dat verbindt ons met elkaar. Als ik zeg: ‘ik begrijp het, ik leg het u precies uit’ dan maak ik er iets plats van. Het is te groot om het te kunnen bevatten.

Ik kan er wel iets over zeggen. De glorie van God, die Jezus gekregen heeft. Dat doet me denken aan het begin van Johannes’ evangelie. Het Woord, de Zoon van God is een mens geworden en heeft bij ons gewoond. Het komen van Jezus, Advent. Wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van een enige Zoon van de Vader,
vol van genade en waarheid. (Johannes 1:14). Niemand heeft ooit God gezien, maar Jezus heeft hem leren kennen (1:18). Wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien (14:9). Dat wat Jezus op aarde: God laten zien, Gods glorie laten zien. Zo zei hij het ook in het gebed:’Ik heb op aarde uw grootheid getoond door het werk te volbrengen dat u mij opgedragen hebt.’ (17:4)
Hij heeft laten zien wie God is: door water in wijn te veranderen, door zieken te genezen, door te vertellen wie God is en wat Hij wil en voor door te sterven aan het kruis. Op dat moment zegt Hij: Het is volbracht (19:30) Dat heeft Hij op aarde Vaders grootheid getoond, door het werk te volbrengen dat die hem opgedragen heeft. De grootheid, die Jezus toont, daarin zie je genade en waarheid, trouw. Wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van een eniggeboren Zoon van de Vader, vol van genade en trouw. Vaders liefde voor mensen heeft hij laten zien in een wonder wat zo plat lijkt, het wijnwonder. Maar het is een blijk van Vaders liefde, die in het gewone leven, in het feestvieren, in het huwelijk naar ons toe komt. God houdt van ons mensen, in alle kanten van ons leven, en hij is trouw aan die liefde. Genade én trouw, dat zijn woorden die vaak in het oude testament gebruikt worden in verband met het verbond. God is een God van verbondenheid en Jezus heeft zijn grootheid op aarde laten zien door verbondenheid met mensen. In verbondenheid met mensen wil God en wil Jezus schitteren.

En nou zegt Hij tegen zijn vader dat Hij ons daarin laat delen. Als je het uit zijn hand aanpakt, als je gelooft, dan is Gods genade en trouw ook voor jou. En het gaat nog verder: dan ga je daar zelf ook steeds meer van vertonen. Paulus zegt in 2 Korinte 3:18: Als je Gods luister ziet, in Jezus, dan wordt je door de Geest van de Heer meer en meer naar de luister van dat beeld veranderd.
Ik kan daar niet alles van begrijpen, maar toch wel iets. Als God schittert in zijn genade, zijn liefde en zijn trouw, dan wordt ik een mooi mens als ik ik die genade van God aanneem, als ik geloof, als ik hem steeds meer leer kennen en liefde en trouw ook in mijn leven gaan schitteren. Genade, geduldige liefde en trouw binden gelovigen samen, ook hier in De Voorhof.
Dat is het gebed van de Here Jezus. Dat mag mijn en uw droom zijn. Een gemeente waarin de eenheid groeit en waar de aantrekkingskracht van af straalt. Dat gaat niet vanzelf. Maar we mogen er om bidden. Jezus bad er om kort voor hij stierf. En dat doet hij nog steeds. Hij wijst de Vader op zijn wonden: de ultieme tekenen van zijn liefde en trouw. En Hij vraagt: ‘Ik bidt voor hen, ook voor hen hier in De Voorhof, dat zij allen één zijn.’
Amen.