De kerkdienst en speciaal het avondmaal wordt een feest, een viering genoemd. Maar het heeft weinig van de feesten die wij meestal vieren. Heeft feest in de bijbel een andere betekenis? 

Liturgie

Welkom
Openingsbelijdenis
Groet
Psalm 138:1,4
Wet
Psalm 5:3,4,5
Gebed
Genadeverkondiging
Romeinen 10:9,10,14,15
GK Gezang 99:1,3
Nahum 1:7-2:3
LB Gezang 32:1,6
Korte preek over 2:1b ‘Vier je feesten Juda’
Psalm 100:3,4
Gebed
Mededelingen
Collecten
Avondmaalsformulier
GK 179a
Viering
Psalm 118:1
Gebed
Psalm 118:9,10
Zegen
 
Preek
We vieren vandaag het avondmaal. ‘Vieren’. Past dat woord eigenlijk wel bij het avondmaal? De kerkdienst wordt ook wel een viering genoemd. Maar bij vieren, een feestje vieren, heb je toch een heel andere voorstelling.

Jongens en meisjes wat doe je op een feestje?... Allerlei leuke dingen die je anders niet doet. Dat is heel wat anders dan wat we hier in de kerk doen. Er wordt wel eens gezegd dat de kerkdienst een feest is. Maar als je nou verwacht dat je hier de leuke dingen gaat doen die je op een feestje doet, dan valt het toch tegen in de kerk. Dit is helemaal niet een feest wat je leuk vindt.

Dat hebben niet alleen kinderen. De feesten die volwassenen vieren zijn ook heel anders dan wat er hier in de kerk gebeurt. Een feest, dat is heel vaak: dat je leuke dingen doet die je anders niet doet. Opvallend is dat feesten steeds meer op elkaar gaan lijken. Als je een willekeurige bruiloft binnenloopt lijkt het heel erg op wat je op zaterdagavond in de stad ziet: drinken, dansen, alleen de kleren zijn anders. En als Nederland de WK zou winnen zou je hier rond de matense rotonde ongeveer hetzelfde zien gebeuren, maar dan zou de kleding oranje zijn. Feesten lijken veel op elkaar en hebben weinig met de aanleiding te maken.

De kerkdienst is een happening die daar helemaal niet op lijkt. Dat is toch geen feest?
Wat is eigenlijk een feest? Is dat: even uit het leven stappen en iets leuks doen wat je anders niet doet? In Nahum 2 lazen we: ‘Vier de feesten’. Daarmee zijn de grote feesten van Israël bedoeld. Úw feesten, staat in verschillende andere vertalingen.

En er is één feest waar ik speciaal aan denk: het Pesachfeest. Ik zal u vertellen waarom. In het bijbelgedeelte van vanmorgen vertelt Nahum dat Ninevé, wat met zijn wreedheid heel het Middenoosten beheerst in die tijd, uiteindelijk zal ondergaan. Israël gaat opleven, zegt 2:3. En kort voor de val Ninevé zie je dat gebeuren. De macht van Ninevé begint al te verzwakken. Koning Josia maakt daar gebruik van en breidt zijn macht uit over bijna het hele gebied wat vroeger bij Israël gehoord heeft, dus ook het noordelijke rijk. En uit heel dat gebied komen ze naar Jeruzalem om het Pesachfeest te vieren. Het wordt gevierd zoals het eeuwenlang niet gedaan is. En wat gebeurt er dan bij zo’n feest? Jongens en meisjes, weten jullie wat er gebeurde als het Pesachfeest, het paasfeest gevierd werd? Er worden dieren geslacht en geofferd. Er wordt een lam, een paaslam gegeten. Smakeloos hard brood: matzes. En bittere kruiden. Helemaal niet lekker. Er werd ook vast wel gedronken en gedanst. Maar deze dingen juist worden altijd genoemd als het over het Pesachfeest gaat. Drinken en dansen is maar bijzaak. Het belangrijkste van het feest is dat je aan het denken gezet wordt over alles wat God voor je gedaan heeft, wie God voor je is. Denken aan die verderfengel die voorbij ging: je mag leven. Denken aan de bitterheid die voorbij is: je bent vrij. Vrij om voor God te leven, zonder het bederf van het oude leven. Zoals die matzes gebakken zijn uit nieuw deeg, zonder het bedorven deeg van gisteren. En we hebben een God die ons dit allemaal geeft.
Feestvieren is dan: neem de tijd om te genieten van wat God je geeft. Luister naar woorden die daarvan spreken. Zie de tekenen ervan, pak ze tussen je vingers, steek ze in je mond. Dit, dit-van-God is voor jou. Zing zelf van, en nog een keer. Verwonder je en geniet.

Toen het wrede assyrische leger minder macht kreeg kwam daar in Jeruzalem weer volop ruimte om zo feest te vieren. En er was een nieuwe reden om feest te vieren. Opnieuw had God laten merken dat Hij de bevrijder is.
En vandaag vieren wij het avondmaal. Opnieuw hebben we reden om feest te vieren. Jezus is gestorven: ons paaslam. Steeds opnieuw laat hij merken dat Hij je bevrijder is, de redder van je leven, je beschermer. Luister naar de goede woorden, over God, over Jezus en over je nieuwe leven. Zing ervan. Geniet er van, ook straks aan het avondmaal.

Jongens en meisjes, is het een feest hier in de kerk? Niet zoals op een feestje, b.v. als je jarig bent. Nee, in de kerk is het een ander soort feest. Niet om blij te zijn dat je een feestje hebt, maar om blij te zijn met God. Om van hem te horen en van hem te zingen. De kerkdienst is om daar van te genieten. Maar dat gaat niet vanzelf. Dat moet je leren, daar moet je moeite voor blijven doen, ook als je ouder wordt.

Maar dan wordt de kerkdienst ook iets heel moois. Je komt hier binnen, met een week achter je, waarin van alles gebeurd is. Je draagt je zorgen bij je, je tegenslagen. Je draagt ook je zonde bij je, je misslagen. En zo kom je hier bij God en nemen we alle tijd om te genieten van Hem. Van zijn grootheid, zijn goedheid, zijn zorg. Van zijn Zoon, die voor je wilde sterven. Van zijn Geest die in je wil wonen. We nemen er de tijd voor. Laat het tot je doordringen. Dan kun je de nieuwe week weer in.
Amen.