|
Voor God worden lofliederen gezongen. De engelen doen het in de hemel en de kerk op aarde doet het na. Het zet de toon voor de kerkdienst en voor de hele week. Een preek over het ‘Gloria’ van Lucas 2:14.
Preek A.M. de Hullu - Zondag 14 september 2008
predikant Apeldoorn-Zuid
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Deze preek wordt u aangeboden voor eigen gebruik. De predikant vraagt u eerst contact met hem op te nemen als u deze preek wilt gebruiken voor andere doeleinden zoals het voorlezen in een kerkdienst of als studiemateriaal in verenigingsverband of anders.
|
Samen starten 4, Het gloria van Lucas 2:14
Liturgie
Welkom
Openingsbelijdenis
Groet
Psalm 148:1,5
Gebed
GK Gezang 63:1
Avondmaalsformulier 4
GK Gezang 63:2
Viering
GK Gezang 63:3
Jesaja 6:1-3
Lucas 2:8-20
Psalm 89:3,7
Zondag 38
Psalm 92:1,2
Preek
GK Gezang 106
afgewisseld met de Geloofsbelijdenis van Nicea
Gebed
Mededelingen
Collecten
Psalm 150
Zegen
Preek
Als je elkaar ontmoet, dan gebeurt het vaak dat je elkaar complimenten maakt. Wat zit je haar leuk! Je hebt een nieuwe bril! Leuke stropdas, heb je zeker voor je verjaardag gekregen. Soms kan het gebeuren dat je een koor van complimentjes krijgt. Van alle kanten klinken ze.
Hier in de kerk ontmoeten wij God. Nog veel grootser wordt híj van alle kanten geprezen. Niet door een enkeling, maar door een volle kerk. Door kerken overal, wereldwijd. Door vele duizenden gelovigen die nu al in de hemel zijn. En we lazen ook nog over de engelen. Er is één grote gemeenschap van heiligen, die samen met de engelen, Gods luister bezingt. Als ik u vraag wat u beleeft van de gemeenschap der heiligen, wat antwoordt u dan? Waar denkt u het eerst aan? Veel kerkleden denken vooral aan meeleven met elkaar. En dat is inderdaad iets heel moois. Als kerk willen we een warme plek zijn in een koude wereld. Daar mag je veel van verwachten. Maar het valt ook wel eens tegen. Ook kerkmensen zijn mensen met hun zonden en gebreken en dat kan heel pijnlijk voelbaar zijn. En als je dan de vraag stelt ‘wat beleeft u van de gemeenschap der heiligen?’ dan kun je soms het antwoord krijgen: ‘niks’. Maar de gemeenschap van heiligen kun je ook voelen als je samen die grote God prijst, verbonden met miljoenen op aarde en in de hemel. Dat tilt je even uit boven jezelf, boven onze gemeente met alle moois en ook alle beperkingen.
Zo past het helemaal bij het begin van de kerkdienst dat we het lied van de engelen zingen. Gloria in exelsis Deo, Eer aan God in de hoogste hemel. Het is een eeuwenoud gebruik om na de begroeting de grootheid van God eerst te laten uitkomen door een nederig pleidooi op Gods medelijden met ons (Preek over Psalm 6:3) en daarna als laatste onderdeel van het begin van de kerkdienst de glorie aan God in de hoogste hemel. De bewoordingen kunnen variëren, maar dit is het eeuwenoude patroon van de christelijke kerkdienst. En dan denk ik vooral aan de morgendienst, want in de middagdienst is het ingekort tot alleen de openingsbelijdenis en de begroeting. Maar ’s morgens hebben we de complete opening. Zoals we vol ontzag omhoog kijken in het gebed ‘ontferm u over ons’ waar het vanmorgen over ging, zo doen we dat ook in het loflied ‘Eer aan God in de hoogste hemel’.
Gericht op Gods luister
We zijn daarin gericht op Gods luister. Op zijn macht en wijsheid als schepper. Denk aan die foto’s van vorige week (Preek over Psalm 124:8). Die hagedis, de storm op het water, de stralende zon. Wat is God groot. Hij is de God die je wijze regels geeft en leert hoe je moet leven. En hij is ook bereid om het je te vergeven als je er spijt van hebt dat je het niet zo gedaan hebt. Ook dat is zijn luister. Engelen komen uit de hemel om er van te zingen als Jezus geboren is. Wat laat God dan veel van zijn luister zien. God de Zoon komt onder ons wonen. Mensen konden gewoon, doordat ze Jezus ontmoeten, zien wie God is. Inderdaad: machtig, denk maar aan zijn wonderen. Hij leerde hoe je moest leven. En vergeving. Dat zag je heel duidelijk aan het kruis. God liet zich zien als één van ons. Je kon zijn stem horen, hem aanraken, hem aanvoelen. Zo dicht bij. Wat een luister. Geen wonder dat de engelen de hemel uit komen om er van zingen.
Vandaag kun je die luister van God ervaren door de Heilige Geest. Speciaal in de kerk. Hier wordt iedere week opnieuw als start je aandacht omhoog gericht. Je hoort hoe God wil dat je leeft. Dat lukt je niet steeds. Maar je hoort ook van vergeving en dat mag je bemoedigen. Je ontmoet een groot en luisterrijk God hier in de kerk. Daarom past ook hier dat loflied ‘eer aan God in de hoogste hemel’. De engelen zongen het voor en de mensen zingen het na en blijven het na zingen.
Dat doe je door lofliederen, ook liederen met andere teksten dan de engelen. In de christelijke kerk is het loflied van de engelen uitgebreid met een lofprijzing van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. We gaan het straks na de preek zingen. En er zijn oneindig veel lofliederen om God groot te maken. Als je zo God prijst gebeurt er echt iets. God troont op die lofzangen. Die vormen samen Gods stralende troon waar hij op zit en regeert.
En dat zit niet alleen in het lied dat we zingen. Heel de kerkdienst is er van doortrokken. We lazen in zondag 38 over het horen naar Gods woord. De Bijbellezing, de preek, het zijn woorden waarin je God ziet stralen. De sacramenten, ze laten je zien, voelen en proeven wat een geweldig God jouw God wil zijn. Aan onze liederen paren zich onze gebeden en ons geld in de collecte.
Bedenk dat je niet naar de kerk komt alleen omdat je er behoefte aan hebt. Je bent hier allereerst om met alles wat hier God groot te maken. Je wilt hem zijn eer toch niet onthouden? Daar wil je toch niet op beknibbelen door af en toe of regelmatig weg te blijven uit de kerk? Jij hebt er misschien niet altijd behoefte aan. Maar hij…
God prijzen doe je niet alleen in een kerkdienst of een praiseavond. Ik weet niet of je het herkent, maar gemakkelijk wordt zo’n kerkdienst en dat zingen een eilandje wat een beetje los staat van je gewone leven. Maar God geeft de kerkdienst als start om de toon te zetten voor de rest van de dag en de rest van de week. Om dat te laten terugkomen in je gebed. Ken je die lofprijzing in het gebed? Het is een mooie gelegenheid om tegenover God uit te spreken hoe veel hij voor je betekent.
Zou hij dat niet graag willen horen? Lofprijzing is ook hoe je spreekt over God. Als gelovigen onder elkaar.
Je kunt het gevoel hebben: we weten wel wie God is, dat hoef je onder elkaar niet hard op te zeggen. Maar zou God zich niet geprezen weten als je het wel doet? Ook in het gesprek met andere die God niet kennen. Wij noemen dat meestal evangelisatie. Maar het is 100% lofprijzing. En ik denk ook aan de opvoeding, de gezamenlijke Bijbelstudie. Hoeveel is er niet waarin God geprezen wordt. En ook je daden. Ook trouw je werk doen, eerlijk zijn, ‘nee’ zeggen waar het botst met Gods wil, het is één stuk toewijding aan de Heer en lofprijzing. Laat het gloria aan het begin van de zondagmorgen een begin zijn van een hele week lofprijzing. Ingeklemd tussen de zondag en de eeuwige sabbat en daardoor beheerst.
In vrede op aarde
De glorie van God gaat voorop. Maar dan volgt daarop ook de vrede op aarde. En hoe meer Gods luister je beheerst, des te meer komt die vrede in je leven. Engelen zongen er van toen Jezus geboren werd. Hij heeft de vrede gebracht. En dat doet Hij elke zondag opnieuw. Je mag leven in vrede met God. Die God, die zo geweldig groot is, hij wil jouw God zijn. Wil je vergeven wat er bij jou nog aan ontbreekt. Wil met al zijn macht voor je zorgen. Wil met zijn Geest alles wat je zegt en wat je doet besturen. Hij wil je zo ook vrede geven met anderen om je heen.
De zondag is een dag om van die vrede te zingen en van die vrede te genieten. Hier in de kerk. Speciaal aan het avondmaal, maar ook op de zondagen zonder avondmaal. De ontmoeting met elkaar, het gebed voor elkaar, de collecten. De hele zondag is een dag van vrede. Van rust, meestal hoef je niet te werken. Ik denk ook aan bezoeken die je op zondag doet. De zondag is de dag om al iets van de vrede te beleven van Gods nieuwe wereld. Met de bedoeling dat dat een uitstraling heeft naar heel de week. Leven in vrede.
Onder Gods welbehagen
Laat vooral de laatste woorden uit het engelenlied in je oren naklinken: ‘in mensen welbehagen’. Welbehagen, dat is dat God mensen liefheeft, dat hij er plezier in heeft dat hij op het idee gekomen is mensen te maken, en dat ook gedaan heeft. Hij heeft er plezier in als je mens bent naar zijn wil. Al die woorden aan het begin van de kerkdienst laten daar iets van voelen. Begin daar iedere zondag mee. Hoor die woorden. Laat ze in je hart binnendringen. En laat ze uit je hart naar buiten komen. Dat zal God groot maken en je nieuwe week rijk maken.
Amen.
|