|
We begonnen het nieuwe seizoen met een preek over de woorden waarmee we elke nieuwe week beginnen ‘Onze hulp is de naam van de HEER, die hemel en aarde gemaakt heeft’ De openingsbelijdenis van onze kerkdiensten. Samen starten (1), De openingsbelijdenis van Psalm 124:8
Preek A.M. de Hullu - Zondag 7 september 2008 (ochtenddienst) predikant Apeldoorn-Zuid
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Deze preek wordt u aangeboden voor eigen gebruik. De predikant vraagt u eerst contact met hem op te nemen als u deze preek wilt gebruiken voor andere doeleinden zoals het voorlezen in een kerkdienst of als studiemateriaal in verenigingsverband of anders.
|
We begonnen deze dienst met vakantiefoto’s van de kinderen. De kinderen uit de gemeente was gevraagd een vakantiefoto te sturen waarop je iets van God kon zien. Foto’s van grote en kleine dieren, van de zee en nog veel meer werden met de beamer getoond. We sloten dit af met het zingen van Psalm 124 Liturgie Welkom Vakantiefoto’s Zingen: Psalm 124 Openingsbelijdenis Groet Psalm 86:5 Wet en samenvatting Psalm 86:2,4 Gebed Genadeverkondiging GK Gezang 145 Psalm 124 (lezen, tekst vers 8) Lucas 7:11-16 Psalm 100:1,2 Preek Psalm 121 Gebed Mededelingen Collecten LB Gezang 21:1,3,4 Zegen Preek 1. Ons 1.1. Onze verschillen De een is aan zee geweest, of op de friese meren, de ander in de bergen of de bossen, en weer anderen zijn hier in Apeldoorn gebleven. Twee maanden lang was dan weer de een weg en dan weer de ander. Misschien heb je veel genoten van alles wat je gedaan hebt in de vakantie. Of vooral genoten van het niks doen en uitrusten. Sommigen heb ik hier iedere zondag in de kerk gezien. Anderen gingen in hun vakantieplaats naar de kerk. Ik denk dat er ook leden van onze gemeente zijn die de afgelopen maanden weinig in de kerk geweest zijn. Van alle kanten komen we nu weer bij elkaar om het gewone leven op te pakken. Thuis, op school, op je werk, ook hier in de kerk. Zo verschillend als die vakantieplaatjes zijn, zo verschillend zijn onze vakanties en zo verschillend zijn wij. Als kinderen en volwassenen met al onze verschillen komen we bij elkaar. De één wordt 100, de ander wordt 4 en gaat voor het eerst mee naar de kerk. De een houdt van bloemen, de ander van dieren. De een is een denker, de ander een doener. De een is kritisch, de ander volgzaam. De een merkt heel erg dat God belangrijk is in zijn of haar leven, de ander veel minder. En zo zijn er nog veel meer verschillen. Als heel verschillende mensen zijn we bij elkaar om weer een nieuw seizoen te beginnen. En zo komen we iedere week als verschillende mensen vanuit ons eigen huis, vanuit ons eigen leven, met onze eigen gedachten bij elkaar om samen de nieuwe week te beginnen. 1.2. Onze eenheid Want we vormen een eenheid. Het eerste woord wat we hier in de kerk zingen is ‘onze’. Onze hulp is in de naam van de Heer. Het gaat over jezelf. Wat er hier in de kerk gebeurt is niet iets van ver weg, ver bij jou vandaan. Nee, dit gaat over mij, zoals ik ben, met mijn gedachten die ik bij me draag. De dingen waar ik naar uit zie en waar ik tegen op zie, een nieuwe week, een nieuw seizoen. Maar het gaat niet over mij alleen, het gaat over ons samen. ‘Ónze hulp is in de naam van de Heer’ Dat woordje onze komt veel vaker voor in de bijbel en vooral de gedachte die er achter zit. Gods mensen horen bij elkaar. Woorden als ‘jullie’, ‘eenheid’, ‘volk’, ‘gemeente’ en nog veel meer drukken dat uit. Ik spreek wel eens mensen die denken dat ze ook zonder de kerk wel bij God kunnen horen. Een stuk makkelijker: het kost je minder tijd, minder energie. Minder geld ook. Je bent veel vrijer, niet aan allerlei regels gebonden. Maar als je denkt zonder kerk bij God te kunnen horen heb je hem niet echt begrepen. Dan heb je een diepe gedachte die heel de bijbel doortrekt gemist. We hebben net prachtige natuurfoto’s gezien. In de natuur kun je in je eentje iets van God leren kennen. Maar daarnaast maakt God van ‘jou’ en ‘mij’ ‘óns’ om samen bij hem te horen. Je ziet het in de tijd van David. God geeft een koning om van het volk een eenheid te maken (vgl Rechters 21:25) David voert het volk aan in de strijd, waarin God de overwinning geeft. David laat Gods mensen sámen een lied zingen (Psalm 124:1). Was de Heer niet voor ons geweest, -Israël, blijf het herhalen- dan hadden ze ons levend verslonden. Onze hulp is in de naam van de Heer. Die eenheid is er ook in de tijd van de pelgrimsliederen. Dat was de tijd dat het joodse volk uit Irak en andere landen terugkwam in Jeruzalem om weer een tempel op te bouwen. Het is dat vólk wat de Heer Jezus komt opzoeken. Hij wekt die ene dode op. Maar daarin laat hij zijn macht en liefde niet alleen aan die ene jongen en zijn moeder blijken, hij ziet naar het volk om. Dat herkennen ze ook: God heeft zich om zijn volk bekommerd. Tot in de wijde omtrek wordt er over verteld. Uit alle volken groeit een gemeente van de Heer Jezus. Een plaats waar je hoort van vergeving, ieder voor je eigen zonden. Een plaats waar je een nieuwe gemeenschap vormt om samen voor God te leven. 2. Onze hulp 2.1. Hulp nodig Als ik daar nu nog wat dieper op in ga, dan zie ik ons samen aan het begin van een nieuwe week staan. Aan het begin ook van een nieuw seizoen. Je kijkt vooruit en je ziet van alles op je af komen. Week 37. De een begint aan zijn tweede schoolweek. De ander begint aan haar 101ste levensjaar. Je hebt het allemaal: van alles komt er op je af als je zo’n nieuwe week in kijkt. Je kunt het gevoel hebben dat je het allemaal wel aankunt. Ik heb geen van geen mens en van geen God hulp nodig. Het kan ook zijn dat je je juist heel machteloos voelt. Hoe moet dit allemaal goed komen? Maar ook als je dat niet hebt, is het goed om er eens even bij stil te staan hoe kwetsbaar je bent. Er kan van alles verkeerd gaan, in het verkeer, met je gezondheid, je kunt domme fouten maken die je in grote problemen brengen. Iedereen heeft hulp en bescherming nodig. En daarom is Psalm 124 zo mooi als start van de week. Je wordt naast die Israëlieten neer gezet die een nieuwe start maken in Jeruzalem. Met alle moeilijkheden en gevaren die ze voor zich zien. Psalm 124 is bedoeld als bemoediging voor starters. Ook nu we na de vakantie een nieuwe start maken. Een nieuwe school, voor sommigen een nieuwe baan, allerlei andere plannen. Ook als Voorhofgemeenschap beginnen we aan een nieuw seizoen. Dat is heel mooi, samen kerk zijn. Maar we lopen er ook tegen aan dat verschillende gemeenteleden die het vorig seizoen nog meededen er niet meer bij zullen zijn. Dan bekruipt mij als voorganger en ik denk ook velen van u een gevoel van teleurstelling en machteloosheid. Wat gaat dit nieuwe seizoen ons brengen? Iedere nieuwe start is een moment om je door Psalm 124 te laten bemoedigen. Een echte openingsbelijdenis. 2.2. Hulp ontvangen Want terwijl wij een nieuwe week, een nieuwe periode –in Jeruzalem of in Apeldoorn- inkijken- laat Psalm 124 ons even achteruit kijken. Kijk nou niet alleen naar wat er in de toekomst op je af komt. Maar kijk eens achterom. Hoe vaak is het niet geweest dat het maar net goed ging. David heeft het over een oorlog waarin het heel spannend was. Bijna had onze vijand ons levend verslonden. David tekent de woede van de vijanden zo, dat je zijn angst haast kunt meevoelen. Want die oorlogen van Israël, dat is soms echt een kwestie van leven of dood geweest. En dat voel je in deze psalm. Lees zo in de bijbel. Dat wil de Heilige Geest je meegeven. Israël stond op het punt om te verliezen. De vijand was machtig als de zee die op het strand af spoelt. Maar God zorgde dat we niet omkwamen. Zoals vogels plotseling ontsnappen als het net van de vogelvanger scheurt. Gered, toen de kans op redding al verkeken was. De Heer was onze helper. En zo heb je het zelf ook zo vaak meegemaakt. Alles leek verkeerd te gaan en het kwam toch weer goed. De Heer heeft geholpen. En als je nou vooruitkijkt, blijf dat dan herhalen. Onze hulp is de naam van de Heer. In de toekomst is er ook hulp. Je staat er niet alleen voor bij al die dingen die er deze week op je af komen. Dingen waar je hoofd vol van zit, maar ook dingen waar je nog geen moment aan denkt. Begin de week er steeds mee dat je hulp nodig hebt en dat er hulp voor je is. Sla geen week over. 3. Onze Helper Dit zinnetje aan het begin van de kerkdienst spoort je aan om God in het middelpunt te zien, als je terugkijkt en als je vooruit kijkt. Daarmee komen we in het laatste stukje van de preek bij de kern. Het is niet alleen maar: het is altijd nog goed gekomen en dus zal het deze week ook wel weer goed komen en met de dingen die ons later staan te wachten. Nee, het zit dieper. De Here zorgde vorige week en al die weken daarvoor voor ons. En die God is deze week ook bij je. Hij is de God die hemel en aarde gemaakt heeft. Die vakantiefoto’s waren een oefening om te zien hoe geweldig God is. De vakantie is een mooie tijd om daarmee te oefenen. Blijf dat doen. Hij heeft hemel en aarde gemaakt. Onvoorstelbaar toch? In de foto’s voor de dienst hebben we zowat alle scheppingsdagen zien langskomen: het licht, het water, de rots, bomen en bloemen, de zon, dieren als een rups, een padje en een poesje. Zo groot is het wat hij maakt. Maar ook zo klein –en alles doordacht. Wat een God. Die God wil jouw God zijn in alle grote en kleine dingen in je leven. Je ziet zijn macht, als Jezus op aarde komt en die jongen die al gestorven is weer laat leven. Zo machtig. Zo veel liefde ook. Zo wil hij jou God zijn. Ook deze week weer. Zoals hij was zo is hij. Ja, je staat er misschien niet zo bij stil, maar dat zit in zijn naam HEER. HEER met hoofdletters, dat betekent Jahwe. Ik ben die ik ben. Ik ben niet veranderlijk. Wat ik beloofd heb, daar sta ik voor. Zoals ik bij de schepping was, zoals ik in de bijbel ben, zoals ik vorige week was, zo ben ik er voor je nu je weer een nieuwe start maakt. In die naam Jahwe of HEER met hoofdletters klinkt door dat God een verbond met ons heeft. Hij is niet alleen de machtige schepper, hij wil ook jouw God zijn. Dat is bijzonder, juist in dat pelgrimslied: een lied van na de ballingschap. Er was een tijd dat Israël zich nauwelijks iets van God aan trok. Hij strafte ze met de ballingschap. Ze werden weggevoerd naar het oosten van Irak. En toch wil de HEER met ze verder. Zo is hij: genadig. Zo wil hij, de machtige schepper, ook met ons, zondige mensen verder. Ónze hulp is in de naam van de HEER. Als je in hem gelooft, mag je daar zeker van zijn. Het is geen gebed: ‘HEER, wilt u onze helper zijn’ Het is een belijdenis, het mag je zekerheid zijn. In de náám van de Heer, staat er speciaal. ‘Onze hulp is de naam van de Heer’ of ‘ín de naam van de HEER’. Dat is een aparte uitdrukking. Maar dat betekent: God zoals hij naam gemaakt heeft, zoals je hem kent. Daarom beginnen we ieder week ook met een kerkdienst waarin we Bijbellezen en waarin ik preek. Om God te kennen, nieuwe dingen of oude dingen opnieuw. We starten met een nieuw seizoen. Laat het vooral een seizoen zijn waarin we iedere week met hem starten. Amen. |