Preek A.M. de Hullu - Zondag 13 september 2011 ochtenddienst predikant Apeldoorn-Zuid Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. Deze preek wordt u aangeboden voor eigen gebruik. De predikant vraagt u eerst contact met hem op te nemen als u deze preek wilt gebruiken voor andere doeleinden zoals het voorlezen in een kerkdienst of als studiemateriaal in verenigingsverband of anders.

De preek begon met een kindmoment met de vraag wat er mooi is op zondag. Op een werkblad konden de kinderen mooie dingen van de zondag invullen. Ze kregen mee dat de preek daar over zou gaan. ‘Als je goed oplet hoor je misschien dingen die je op kunt schrijven. Praat thuis maar eens over de dingen die je opgeschreven hebt. Misschien je vader of moeder of broer of zus nog meer.’ ’s Middags in de bijbelklas werd het gesprek hierover afgerond.

 

Welkom

Mededelingen

Stil gebed

Openingsbelijdenis

Groet

Psalm 84:1,2,5  

Wet, Efeze 4:1-2 en 5:1-2

Psalm 84:4

Gebed

Genadeverkondiging Lucas 14:11           

Psalm 84:3,6

Genesis 1:1-2:3 (tekst: 1:31-2:3)

Psalm 8:1,3,4,6

Preek

Psalm 92:1,2

Gebed

Collecten

Avondmaalsformulier 5

Apostolische geloofsbelijdenis GK 179a

Viering

Opwekking 428

GK Gezang 107:1,2

Zegen

Ja, na de preek van vorige week komen we haast automatisch op de rustdág. Iedere avond liet God de nacht vallen. Voor de planten die hij op de derde dag gemaakt had. De waterlelie sloot haar bloemen. Voor de vogels van de vijfde dag en de landdieren van de zesde dag. Tegen de avond gingen ze rusten, terwijl de uilen en nachtdieren juist in actie kwamen om tegen de morgen weer te gaan rusten. En ook voor de mens die er op de zesde dag bij kwam gaf God tegen de avond rust.

 

Maar deze zesde dag gaat het anders. Je voelt het al aankomen in Genesis 1:31: God keek naar alles wat hij gemaakt had.. Niet alleen naar de schepselen van die zesde dag, maar naar alles. Je voelt aankomen dat het geheel af is. Er staat dan ook: God zag -niet dat het goed was, maar:- dat het zéér goed was. Zo wordt deze zesde dag afgesloten: Het werd avond en het werd morgen, de zesde dag. En dat is een ander afsluiten dan op de andere dagen. Nú volgt in 2:1: Zo werden de hemel en de aarde in al hun rijkdom voltooid. God stopt nu niet om op de volgende dag verder te gaan. Nee:(2:2) Op de zevende dag had God zijn werk voltooid, op die dag rustte God van het werk dat hij gedaan had. God stopte met werken, het werk van zes dagen is klaar. De vorige dagen stopte hij om de volgende dag weer verder te gaan, nu stopt hij om niet meer opnieuw te beginnen. Ook niet na de zevende dag, God is gewoon klaar. Hij blijft wel voor de wereld zorgen, maar de schepping is klaar. Op de zevende dag begint God aan een rust waar geen einde meer aan komt.

En God laat de mensen daar ook van meegenieten. Volgens sommige uitleggers meteen op die zevende dag, volgens anderen geeft God het pas eeuwen later aan de mensen als een rustdag, maar dat laat ik nu even rusten. In ieder geval gunt God die rustdag ook aan de mensen. Het is eengeheiligde dag: God legt er beslag op. Een gezegende dag: er gaat levenskracht van uit.

Als de zon de zesde avond ondergaat begint er een ander soort rust dan op de andere dagen. Een rust om niet morgenochtend wakker te worden en verder te gaan. Nee morgen zal God ook overdag laten ervaren dat het goed is te rusten en niet te werken. Pas na een nacht, een hele dag en nog een nacht is het tijd om aan het werk te gaan. Ja bij Gods scheppingswerk is het na zes dagen helemaal afgelopen. Op de zevende dag rust hij om er nooit meer aan te beginnen. Bij de mensen begint na zes dagen werken en één dag rust een nieuwe cyclus

Het is het zelfde als wat we vorige week zagen –rusten als de zon ondergaat- maar God doet er nu nog een schepje boven op. God maakt het rusten nog veel intensiever. Ik noem vier dingen waarin de rustdág de dagelijkse rust intensiveert:  

God is een God van rust en dat wil hij je laten ervaren. En dan laat ik even rusten hoe de verhouding ligt tussen de sabbat bij de schepping en de dag van de Heer in het nieuwe testament. Ik wil met u focussen op God die toen en nu rust gunt, elke week een hele dag lang. Natuurlijk moet er soms gewerkt worden op sabbat of op zondag, maar het ideaal is: een volle dag lang genieten van de beleving van rust.

Dit klinkt allemaal heel mooi. Goddelijk zelfs. Maar hoe is de praktijk? Het valt vaak tegen die totale rust te ervaren. Bijvoorbeeld doordat je lichaam wel in de kerk of thuis is, maar je gedachten op het werk zitten. En een hele dag aan de Here wijden, ja dat ben je na één kerkdienst wel zat. Misschien vindt je het helemaal niet fijn in de kerk.

Laat ik daarvan een paar oorzaken noemen – niet alle: 

Als je deze drie dingen zou kunnen verbeteren, zou de beleving van de rustdag veel sterker worden en dan kom je in een opwaartse spiraal van nog meer op God vertrouwen, je aan hem toewijden en hem liefhebben. Maar ik heb geen trukendoos om daar wat aan te sleutelen. Het past ook helemaal niet bij ‘rust’ dat wij dit zelf voor elkaar zou kunnen presteren. Dit zijn geen problemen die we zo even oplossen. Het lijkt wat hopeloos.

En dat is het toch weer niet. Deze drie problemen, de kern daarvan is de zonde. Het probleem, als je een bladzijde doorbladert in de bijbel, dat je als mens als God wilt zijn, alleen op jezelf vertrouwt, voor jezelf leeft en van jezelf houdt. Je hebt dat ieder op je eigen manier: de een heeft lukt het heel moeilijk om aan God toe te vertrouwen, de ander heeft de neiging erg naar zichzelf toe te rekenen, maar het is allemaal de zonde dat je als mens op de troon gaat zitten en de ervaring van Gods rust misloopt. Maar vooral is dit voor God verschrikkelijk. Dat merk je ook in de straf waar God het over heeft: keihard werken, zwoegen en zweten en uiteindelijk sterven. Werken, zoveel dat het leven geen leven meer is en uiteindelijk echt dood gaan. De eeuwige dood in een voorbestaan zonder rust. Werken als een hel waar je voor je dood al in ondergaat. Ja, wat wil je anders, als je zo weinig op mij vertrouwt, zoveel naar jezelf toerekent en zo weinig van mij houdt? Ook daarvan geldt: dit kun je niet oplossen, ik heb geen truck. Van de rusteloosheid, maar ook van de eeuwige ondergang kun je jezelf niet redden. Het is hopeloos.

 

Maar God zelf biedt uitkomst. Hij laat zijn Zoon in de eindeloze onrust ondergaan, in de hel. En op een vrijdagavond, als de joodse rustdag begint weet hij: het is genoeg geweest. Het is volbracht. Voor Jezus komt er na de helse onrust rust. En als je in Jezus gelooft krijg je die rust ook. Eeuwige rust na dit leven. Maar ook nu al.

 

Ik heb geen truckjes om rust te leren en te leren Gods rustdag te beleven. Maar als je begint bij Jezus kun je vertrouwen, toewijding en liefde voor God leren. Als je Jezus Christus kent dan weet je dat er een God is om helemaal op te vertrouwen, je helemaal aan te wijden en hem heel erg lief te hebben. Denk daar bij na, straks in de stilte van het avondmaal. Een God om te vertrouwen. Een God om je helemaal aan te wijden. Een God om lief te hebben. En leer zo de rust en de kerkdiensten van deze dag te waarderen. Niet omdat de diensten altijd zo geweldig zijn en de zondag zo geslaagd, maar omdat God zo geweldig is.