Welkom

Liedboek Gezang 26:1,3

Openingsbelijdenis

Groet

Psalm 98:1,2

Schuldbelijdenis

Genadeverkondiging (Lucas 2:10,11, Johannes 3:16)

Liedboek Gezang 134

Exodus 33:18-23, 34:5-7

Psalm 89:3,6

Lucas 2:1-7

Geref. Kerkboek Gezang 81:1,6

Kindmoment

‘Jezus is geboren’

Johannes 1:1-18 (tekst vers 18)

Liedboek Gezang 139:1

Preek

Psalm 57:5,6

Gebed

Mededelingen

Collecten

GK Gezang 50

Zegen

 ‘Als ik die God eens zou kunnen zien, dan zou ik wel geloven dat hij bestaat’. Maar ja, God is onzichtbaar. En dat maakt het moeilijk om in hem te geloven. Als je niet vertrouwt bent met het christelijk geloof, maar vandaag vanwege het kerstfeest in de kerk gekomen bent. Maar ook als je elke zondag naar de kerk gaat kun je het moeilijk vinden. ‘Kon ik hem maar eens zien, al was het maar één keer.

Je kunt hem niet zien, en dat maakt het ook moeilijk hem te kennen. Je kent hem uit woorden, uit geboden bijvoorbeeld. Zoals we net lazen ‘De wet is door Mozes gegeven’. Veel christenen houden toch het gevoel dat God een vreemde voor hem is. Hoeveel woorden ze ook over hem gelezen hebben. Maar als je God toch een keer zou kunnen zien, of misschien zelfs vaker, dan zou je hem veel beter kennen.

Je zou God ook beter lief kunnen hebben. Als je bijvoorbeeld op een huisbezoek de vraag krijgt: heb je God lief –we hadden het daar laatst op de kerkenraad over- dan is het misschien nog helemaal niet zo gemakkelijk om er op te antwoorden. Heb ik God lief? Johannes, de man die het Bijbelgedeelte van vanmorgen geschreven heeft, heeft daar ergens anders ook over geschreven: Het is al moeilijk genoeg om je medemens, die je kunt zien lief te hebben. Nog veel moeilijker is het om van de onzichtbare God te houden.

God, zou ik u eens mogen zien? Mozes, een man die echt wel geloofde dat God bestond stelde die vraag. Hij had alle vertrouwen in God, maar het verwachtte toch dat het hem moed zou geven als hij God in zijn volle gewicht zou zien: ‘Laat mij uw majesteit zien’.

God zien? Ja, graag. Alleen…

Het kan niet. ‘Niemand heeft ooit God gezien’, lazen we net. En uit dat verhaal van Mozes begrijpen we ook wel een beetje waarom het niet kan. ‘Mijn gezicht kun je niet zien, geen mens kan mijn gezicht zien en in leven blijven’. Aan die woorden merk je: God heeft een grootheid en een kracht…. te veel voor onze ogen. Mensen die God hebben horen spreken voelden dat al in hun oren. Ze hoorden alleen zijn stem nog maar, en ze waren bang om te sterven.

Dat is aan de ene kant iets heel moois. Er is een God die in grootheid en kracht alles overstijgt. We hebben niet alleen met mensen te maken die soms geweldig zijn en soms ook zo machteloos. We hebben niet alleen met krachten te maken die ons bedreigen. Nee er is een God die groter is dan alles. Als je nou bij hem mag horen dan ben je veilig, dan zit je goed ondanks alle gevaren en problemen. Heel mooi. Maar dat grote van God maakt het tegelijk onmogelijk om hem te zien.

Er is nog iets anders. God is goed. Hij heeft een bloedhekel aan alle kwaad. Dat verdraagt hij niet. Ook dat is iets heel moois. Maar ook dat is een reden waarom ik niet oog in oog met hem kan staan. Ik, met mijn gebreken kan in zijn ogen niet bestaan.

Ik begrijp er iets van waarom God zich niet aan ons laat zien, en toch, wat zou het mooi zijn als we een beetje hulp kregen om te geloven, om hem echt te kennen en lief te hebben.

God onzichtbaar? Kerst heeft daar verandering in gebracht. ‘Niemand heeft ooit God gezien, maar zijn enige Zoon, die zelf God is…’

Ja, dan hebben we het over Jezus die in een stal in Betlehem geboren werd. Een baby, net zo’n wonder als onze baby’s, maar om te zien is er niet meer aan de hand. Nee, om te zien niet. Maar er is iets wat je niet kunt zien, maar wat die vader en moeder wel wéten. Wat? Je zou het zo kunnen zeggen, met de woorden van Johannes 1:14: ‘Het Woord is mens geworden’ Dat is wat daar in die stal gebeurt. Het Woord… Dat is iemand, zo lazen we in de eerste verzen, die al in het begin bij God woonde en zelf God was. De Zoon van God. Iemand die bij God hoort en zelf God is. En tegelijk iemand anders dan God. Dat kun je niet helemaal begrijpen, maar probeer dat zo vast te houden.

Er is een God, en er is iemand bij hem die ook God is, maar tegelijk ook iemand anders dan God. Zeg maar: Vader en Zoon. En die Zoon, die dus ook God is, die is een mens geworden. God en mens tegelijk. Als je in die wieg kijkt zie je God die baby is geworden. Dus God is daar in die stal zichtbaar. Wij hebben zijn grootheid gezien, lazen we.

Of was het toch een gewone baby? Is dit een mooi verzinsel van volgelingen die een beetje doordraven? Ik kan me voorstellen, als je het al moeilijk vindt om te geloven dat God bestaat, dat je dít helemaal moeilijk vindt. En toch, als je ziet hoe deze baby opgroeit en volwassen wordt dan kom je er niet met de theorie dat het een gewone baby van Jozef en Maria is. Zijn wonderen, zijn indrukwekkende toespraken, maar ook liefde, zijn ernst, alles wat hij is laat zien dat hij geen gewoon mens is. Niet maar een figuur met een beetje veel charisma, maar echt iemand die boven de mensen uitsteekt, meer dan een mens. Zo heeft hij daar volgens de bijbel ook zelf over gesproken. Het bevestigt wat de bijbel vertelt dat een engel al voor zijn geboorte tegen zijn moeder zei: het is een kind waar van jij de moeder bent en God de Vader is.

Misschien vindt je het moeilijk om in een God in de hemel te geloven. Maar aan deze Jezus zou ik niet twijfelen. Hij heeft zeker geleefd. Hij was echt God. Samen met iemand in de hemel die ook echt God is en onzichtbaar blijft. Door die baby is God zichtbaar geworden. God, die steeds onzichtbaar was, hij blijkt echt te bestaan.

 

Maar we gaan nog verder. In Johannes 1:18 staat niet: ‘Niemand heeft ooit God gezien, maar de geboorte van zijn Zoon heeft bewezen dat hij bestaat’. Nee, er staat: ‘Niemand heeft ooit God gezien, maar die Zoon heeft hem doen kennen’ Het bestaan van God was voor de mensen van toen eigenlijk helemaal geen punt. Maar wel: wie is hij? Ook al ben je er zeker van dat God er is, of in ieder geval ‘dat er wel iets is’, het kan moeilijk zijn om je voor te stellen wat voor iemand dat dan wel is. Als je vertrouwt bent met de bijbel, ken je hem uit woorden. ‘De wet is door Mozes gegeven’, lazen we. Woorden, woorden waar veel goeds over te zeggen is, over een God die hoog in de hemel blijft. Wie is hij eigenlijk? Hoe kan ik van hem houden? Kerst brengt ons een stap verder. Het woord is mens geworden. De wet is door Mozes gegeven, de goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekómen. De Zoon heeft de onzichtbare God doen kennen. Hij zorgt er voor dat je hem kent.

 

Hoe doet hij dat? Als hij volwassen wordt gaat hij vertellen over God. Hij is de vertrouweling van God. ‘die aan het hart van de Vader rust’ zegt Johannes. Dat betekent dat hij Gods vertrouweling is. Permanent: voor zijn geboorte, toen hij op aarde was, en nu hij weer in de hemel is. Hij vertelt over God, en we zullen daar de komende maanden weer van alles van lezen. Maar ook in zijn doen en laten laat hij zien wie God is. Zijn bewogenheid, zijn eerlijkheid, zijn trouw. Als je hem ziet ga je God kennen. Ook daarvan kun je volop horen als je de komende maanden hier in de kerk komt. Ja, dan heb je God nog steeds niet gezien. En toch ook wel. Met de ogen van Johannes en anderen mag je naar Jezus en dus naar God kijken. Hij is het beeld van de onzichtbare God (Colossenzen 1:15).

 

En zo wil ik vandaag, als afsluiting van de preek, laten horen hoeveel God van zichzelf laat zien alleen al in de geboorte van de Here Jezus. Kijk maar in die kribbe en wat zie je er al veel van wie God is en wie hij voor jou wil zijn.

 

Gods Zoon wordt één van ons. Moet je indenken: de volmaakte God wil zó bij ons horen, hij wordt één van ons. Denk je in wat dat voor hem betekent. Wij hebben van allerlei mensen het idee: daar wil ik niet bij horen. En zeker niet één van hen worden. Zouden wij niet zulke mensen in Gods ogen zijn­? Van die mensen van ‘daar wil ik niet niet bij horen’. Mensen die over vrede op aarde zingen, maar wat is de praktijk? Nee, niet alleen in oorlogsgebieden, maar ook in jouw gezin, op je werk, in je kerk… Hoe zit het in je hart? Vrede? Liefde? Puur? Zou de volmaakte God niet denken: zulke mensen, daar wil ik niet bij horen. Het is een wonder dat hij dat niet denkt. God wil echt bij ons horen. Hij heeft een verbond met mensen gesloten. Een verbond: jullie mogen bij mij horen. Ik ga de goede verhouding tussen ons herstellen. Kijk maar hoe ik het ga doen. Hij laat zijn Zoon zelfs een mens tussen zulke mensen worden. Hij houdt wonderlijk veel van ons. De hemelse vertrouweling van God komt hier met zijn voeten in onze modder staan. Vernedering voor ons. Ja, op goede vrijdag zullen we zien dat hij zelfs aan een kruis sterft. Voor ons. Liefde is vaak niet te begrijpen. Maar de liefde van God is wel het allerwonderlijkst. Zeker op kerstfeest.

 

En het is niet alleen liefde, goedheid, het is ook trouw. God bewijst dat hij trouw is. Hij heeft al eeuwen geleden beloofd dat hij voor een redder zou zorgen, voor iemand die de relatie tussen hem en mensen zou redden. Eeuwenlang lijkt het alsof dat niet gebeurt. Niemand had ook van te voren voor mogelijk kunnen houden dat God het zo zou doen: zijn eigen Zoon mens laten worden om de relatie met mensen te redden. Maar wat God beloofd heeft, hoe onmogelijk het ook lijkt, hij doet het. Bij God horen liefde en trouw bij elkaar.Zo hoorde Mozes het God zeggen: God is liefdevol en trouw. Zo kunnen we het door de ogen van de ooggetuigen zien in de kribbe. God is mens geworden, vol van liefde en trouw. Of om het met de woorden van Johannes 1:14 te zeggen: vol van goedheid en waarheid.

Twee woorden, twee begrippen: liefde, goedheid, genade én trouw, waarheid die in de bijbel vaak samen gebruikt worden om aan te duiden wie God is in het verbond. Die woorden goedheid en waarheid herinneren aan het oude ‘liefdevol en trouw’ wat Mozes uit Gods mond hoorde. Dat is God: wonderlijk liefdevol en trouw. Hoe meer we in de komende tijd over Jezus gaan lezen, des te meer zullen we er van zien.

 

Als je Jezus met de ogen van de ooggetuigen ziet, hoef je er niet aan te twijfelen dat God bestaat. Je hoeft er ook niet aan te twijfelen of hij wel van je houdt.  Denk aan Jezus´ kribbe en aan zijn kruis en vraag: Here, laat ook mij bij u mogen horen, voor altijd, door uw wonderlijke liefde.