| Nooit meer sterven (Psalm 16:10) |
 |
|
Sterven en toch leven. Je hoort er over op christelijke begrafenissen. Op het paasfeest zingt de kerk er van. Maar is het niet te mooi om waar te zijn? Een paaspreek over Psalm 16:10.
Liturgie
Welkom
Oefenen Opwekking 313
Openingsbelijdenis
Groet
Psalm 139:8
Tien geboden
Colossenzen 3:1-2, 5-6, 12-14
Psalm 139:11
Gebed
Romeinen 4:7-8,24-25
GK Gezang 99
Lucas 23:53-42:6a
GK Gezang 44:1kv,2kv,3kv,4m,7m, refrein steeds allen
Lucas 24:13-15,35-43
Psalm 30:1,2
Psalm 16 (tekst: vers 10)
Preek
Psalm 16:1v.2m,3a,4v,5a
Gebed
Mededelingen
Collecten
Opwekking 313
Zegen
Psalm 16:10 kan niet
Paasmorgen. We staan bij een graf. Hebt u ook wel eens bij een graf gestaan? Jongens en meisjes, hebben jullie wel eens bij een graf gestaan? Wel eens bij een iemand die gestorven was? Ze leeft niet meer, hij leeft niet meer. De ogen kijken niet meer. Geen beweging. Het is voorbij. Zo iemand begraven wij in een graf.
Dood is dood, geloven veel mensen. Na de dood is er niets meer. En ik begrijp dat. Als je bij een levenloos lichaam staat kun je je niet voorstellen dat er nog iets komt. Er is veel wat wij kunnen, ook als iemand ernstig ziek is. Maar bij de dood staat uiteindelijk iedereen machteloos. Het is afgelopen. Dood is dood. Zo gaan we begraven.
Dood is dood. Ja op het paasfeest klinken woorden en liederen over leven, over leven na de dood. En je hoort er over op een christelijke begrafenis. En tegelijk kun je het gevoel hebben: dat kan niet waar zijn. Van de dood is er geen weg terug.
In die Psalm die we net gelezen hebben zingt David dat hij niet zal sterven. Ik voel me veilig, ik kom niet in het dodenrijk, ik zal het graf niet zien. Dat klinkt prachtig. Maar dat is toch iets onmogelijks. Iedereen sterft een keer. En zeker zo’n figuur als David, die eerst bedreigd werd door Saul en later toen hij koning was door de vijandige buurlanden. Niet sterven, dat is te mooi om waar te zijn. Hoe kan David dit zingen en het ons laten zingen?
Ik vermoed dat Petrus, één van de leerlingen van Jezus, zoiets ook wel eens gedacht heeft. David had wel gezongen ‘ik kom niet in het dodenrijk, ik zal het graf niet zien’. Maar wat was er van terecht gekomen? Iedereen in Jeruzalem wist waar het graf van David stond. Veel joodse mensen geloofden in een leven na de dood. Maar anderen juist niet: de sadduceeën. Op de pinksterdag houdt Petrus een toespraak waarin hij deze Psalm 16 aanhaalt, en hij zegt dan: ‘Broeders en zusters, u zult mij wel toestaan dat ik over de aartsvader David zeg dat hij gestorven en begraven is; zijn graf bevindt zich immers nog steeds hier.’ (Handelingen 2:29)
David heeft ons een psalm nagelaten om vol vertrouwen te zingen over een leven wat nooit meer ophoudt. Maar het is te mooi om waar te zijn. Waarom eigenlijk? Dat merk je als je de hele psalm op je in laat werken. Is het echt zo dat God het allerbelangrijkste voor je is? Dat God geen concurrenten heeft in je leven? Nee, je hebt waarschijnlijk geen beeldje van Baäl op de schoorsteenmantel staan of een Asjera op je nachtkastje. Dat waren toen de concurrenten voor God, ´de goden van dit land’. Maar, wees eerlijk, is je carrière geen concurrent voor God? Of het jong willen blijven? Of heeft God misschien in uw leven nog andere concurrenten, waar je offers voor brengt. Hard werken, sportschool, weinig tijd voor je gezin… Uw leven ziet er echt net zo mooi uit als de psalm het tekent. Zo prachtig intiem met God. En dan kan het toch niet bestaan dat God altijd met je zou willen leven? Dat zou te mooi zijn om waar te zijn.
Pasen: Psalm 16:10 wordt waar
Psalm 16 is te mooi om waar te zijn. Zo gaat Petrus die morgen naar het graf van Jezus, net als de anderen. Het is voorbij, Jezus is gestorven en begraven. Het is voorbij, en wat nu? ‘Ik kom niet in het dodenrijk, ik zal het graf niet zien’, juist nu is het onmogelijk om dat te geloven. Zelfs Jezus kwam in het graf terecht. Het wordt een heftige morgen. Het graf is leeg. Waar is Jezus? Een engel vertelt dat Jezus leeft. Aan wie precies? De Heer verschijnt zelf. Aan wie allemaal? Wie gelooft het wel en wie gelooft het niet? Als je de verhalen leest is het moeilijk om je precies een beeld te vormen van wat er gebeurd is. Dat is ook niet vreemd op zo’n heftige morgen. Het ene moment geloof je dat Jezus is opgestaan. Het anere moment kun je het weer niet geloven. Je wordt heen en weer geslingerd. Want het is toch niet te geloven, ook al heb je een leeg graf gezien, een engel gehoord, Jezus zelf ontmoet, het blijft onmogelijk.
En toch, in die worsteling van geloof en ongeloof, gebeurt er iets bij Petrus en de anderen. Psalm 16 gaat leven, zoals het nog nooit geleefd heeft. Ik kom niet in het dodenrijk, ik zal het graf niet zien. David is gestorven en zijn graf staat daar nog steeds. Maar Jezus… Dit gaat over Jezus!
Petrus zegt later: ‘David is gestorven en begraven en zijn graf is hier nog bij ons. Maar omdat hij een profeet was … heeft hij de opstanding van de messias voorzien en gezegd dat deze niet aan het dodenrijk zou worden overgeleverd en dat zijn lichaam niet tot ontbinding zou overgaan´ (Handelingen 2:29-31).
In deze psalm zat iets wat niet klopte, immers ieder mens moet juist wel sterven en begraven worden, maar op Pasen klopt het ineens. Niet alleen deze psalm, maar ook een andere psalmen, zoals Psalm 30, Psalm 103 blijken ineens te kloppen.
Hoe kan dat, dat Psalm 16 nu ineens klopt? Het heeft alles te maken met wat ik net zei over de reden waarom alle mensen moeten sterven. Omdat wij niet dat leven met God hebben zo als het zo mooi in Psalm 16 staat. 100% aan God gewijd. Zonder concurrenten van God. Intiem met hem. Omdat ik dat niet heb, verdien ik dat ik moet sterven.
Eén mens is er geweest die dat wel had. Jezus. En juist hij is een gruwelijke dood gestorven. Aan een kruis. Hij stierf de dood die wij verdienen, in onze plaatsHij biedt dat als het ware aan God aan, als een offer. Vader, laat dat genoeg zijn om hen niet meer te laten sterven, maar laat ze leven. En God aanvaardt dat offer. Hij laat Jezus tot leven komen. Geen graf meer, geen dood. Jezus leeft! Psalm 16 klopt nu. Net als Psalm 30, Psalm 103 en andere psalmen.
Psalm 16, ook in uw leven
Het mag ook uw Psalm worden: U laat mij niet sterven en laat mij geen graf zien. Nog steeds kun je het gevoel houden dat het te mooi is om waar te zijn. Immers, we sterven nog steeds.
Allemaal moeten we een keer sterven. Het is al moeilijk om te geloven dat er een leven ná de dood is. Maar Psalm 16 gaat nog een stap verder: er is helemaal geen dood meer. Je zult het graf niet zien. Dat is al te mooi.
Toch is het waar. Jezus zegt dat wie in hem gelooft niet sterft. Terwijl de mensen om je heen je lichaam zien sterven, is de werkelijkheid dat je leven doorgaat. En dat leven, wat doorgaat komt met dat hele graf niet in aanraking. Terwijl ze beneden op aarde druk zijn met begraven en afscheid nemen van je lichaam, leef jij al lang bij de Here, verlost misschien van je pijn en vermoeidheid.
Eeuwig leven is niet iets om later te doen, na het sterven. Zo van: straks wil ik wel eeuwig met God leven, maar het leven hier dat doe ik zonder God. Psalm 16 ziet het als een eenheid. Het leven hier, intiem verbonden met God, wat ook bij het sterven van je lichaam doorgaat. Het belangrijkste blijft, ook als je lichaam wegvalt. Merk hoe Psalm 16 over die intieme verbondenheid met God zingt. Laat dat je leven zijn, want dat is wat blijft. Bidt er om, werk er aan.
Wees zo’n trouwe dienaar, die God het graf niet zal laten zien. Ik weet, het gaat nog met vallen en opstaan. Nog steeds een beetje te mooi om waar te zijn. Maar als je begint bij Jezus, dan begint deze mooie psalm steeds meer te kloppen. Dan is Hij je hoogste geluk. Dan hoef je niet meer te offeren aan je carriére, aan het jong blijven en al die andere concurrenten. Je hebt immers een eindeloos loopbaanperspectief, een eeuwige jeugd voor je liggen. En dat is nog maar een stukje van het inzicht wat God je geeft.
Het gaat met vallen en opstaan. Steeds opnieuw mag je beginnen bij Gods genade. Ik zeg tot u: ‘u bent mijn God en Here’. Wat zal ik zonder u beginnnen? Houdt mij vast, heel dicht bij u.
Leef zo het leven van Psalm 16. Dan zul je nooit, nooit meer sterven.
Amen |
