| Basislessen kerk-zijn (6) de basis - Lucas 6:46-49 |
 |
|
De veertig dagen voor Pasen zijn een tijd van inkeer en bezinning. Welke plaats heeft Jezus in mijn leven? In de laatste verzen van de bergrede zet hij ons hierover aan het denken. Een preek over Lucas 6:46-49.
Liturgie Psalm 91:1,2
Tien geboden en samenvatting (Deuteronomium 5:1-21, 6:4,6)
Liedboek Gezang 175:1,2,3
Gebed
Genadeverkondiging (Psalm 91:14-16)
Liedboek Gezang 175:4
Lucas 4:1-4
Geref. Kerkboek Gezang 143:1,2,4
Lucas 6:46-49 (tekst voor de preek)
Psalm 31:11,14
Preek
Psalm 19:6
Gebed
Geref. Kerkboek Gezang 159
Mededelingen
Collecten
Psalm 119:64,66
Zegen
Bij de preek is een beamerpresentatie beschikbaar.
De gelijkenis van het huis op de rots
Het verhaal is heel bekend. Jongens en meisjes, ik denk dat de meesten van jullie het wel kennen. Een dwaas man, die bouwde zijn huis op het zand. Natuurlijk kon hij in het zand gaan graven tot hij op de rots gekomen was, maar dat vond hij te veel werk. Hij was immers een dwaas man. Hij bouwde zijn huis op het zand. En de regen viel neer. En de vloed kwam op. En het huis stortte neer met een … plof.
Een wijs man bouwde zijn huis op een rots. Hij groef in het zand een diep gat om bij de rots te komen. Daar bouwde hij zijn huis op. Dat was veel werk. Maar hij deed het toch. Want hij was een wijs man. Hij bouwde zijn huis op de rots. En de regen viel neer. En de vloed kwam op. Maar het huis op de rots stond vast.
Dit is een gelijkenis. Jezus vertelt dit om iets duidelijk te maken. Wat? Wat wil hij duidelijk maken? …
Hij wil dat we bouwen op de rots. De rots is Jezus, daar ga ik straks nog meer over zeggen. En bouwen op die rots, op hem, hoe doe je dat? Luisteren naar Jezus. En ook dóén wat hij zegt. Dan bouw je echt op Jezus.
Als je denkt: Jezus heeft prachtige dingen gezegd, bijvoorbeeld dat je een ander niet mag uitschelden. Jezus deed dat zelf ook niet, hij was heel goed voor andere mensen. Ook voor jou. Hij wilde voor je zonden sterven. Maar als je nou denkt: wat mooi allemaal, maar je trekt je er niks van aan, je gaat gewoon door met andere kinderen uitschelden, dan bouw je niet echt op de rots. Dan lijkt het wel alsof je op Jezus bouwt, op de rots, maar dan bouw je op het zand. Bouwen op de rots is dus: luisteren naar wat Jezus zegt, prachtig vinden wat Jezus doet, en dan ook zelf doen wat hij zegt.
De Rots: Jezus
Bouwen op de rots, echt bouwen op de rots, daar hangt dus alles van af.Hoe doe je dat? Hoe voorkom je dat jouw bouwen op de rots wel bouwen op de rots lijkt, maar in feite bouwen op het zand is.Daar moeten we in de preek van vanmorgen nog wat dieper op ingaan.
Maar laten we eerst eens goed naar die rots kijken. Jezus is de rots, waar je op moet bouwen. In de afgelopen weken, bij het lezen van de bergrede hebben van alles over hem gehoord. Niet dat hij zij ‘Ik ben dit’ of ‘Ik ben zo’. Maar in de woorden die hij sprak merkte je hoe hij is.
Dat is Jezus, de rots om op te bouwen.
Bouwen op de Rots
Maar hoe bouw je nou op hem? Jezus waarschuwt er voor dat mensen niet echt op hem bouwen. Je hoort wel over hem. Je vindt het allemaal heel mooi. Je bewondert zijn lijden en zijn genade, je wilt wel vergeving van je zonden en in de hemel komen, maar daar blijft het bij. Woorden over Jezus komen in je oren, in je hersens, je denkt er over na, maar het verandert je leven niet. Je praat er over, je zegt er mooie dingen over, maar dat blijft ergens tussen je oren, en je mond hangen. Jijzelf, zoals je bent komt niet echt op die rots te staan. Je blijft er een beetje boven hangen. Op dat losse zand, wat er wel blijft liggen als het mooi weer is, maar wat wegspoelt als het zware weer losbreekt.
Heel de bergrede door heeft Jezus proberen duidelijk te maken dat hij wil dat je steviger aan hem vast zit, steviger op hem staat. Hoe ziet een leven er uit, gebouwd op Jezus de rots:
De praktijk
Staat je leven, je hele leven, echt zo op Jezus de rots gebouwd? Ik denk het niet. Jezus zegt tegen zijn trouwe leerlingen en tegen u: ‘Waarom roepen jullie “Heer, Heer”tegen mij, maar doen jullie niet wat ik zeg?’ Dat zegt hij niet tegen zijn openlijke tegenstanders of tegen criminelen. Dat zegt hij tegen zijn volgelingen. Tegen mij. Hij wil mij tot bezinning brengen, tot verootmoediging. Is het niet absurd dat je leven nog zo los is van die rots. Dat je uit bent op geluk nu, dat je niet vergeeft en aanvaardt, dat je je niet laat leiden door de leiders in je kerk…
Die rots, Jezus is geweldig voor je, maar in de praktijk van je leven, in je doen en laten houdt je afstand. Dat is bouwen op het zand. En dat kan nooit goed aflopen. Je kunt het misschien mooi zeggen en jezelf voor de gek houden. Maar hoe stevig staat je leven, je hele leven nou echt op Jezus de rots gebouwd?
Als ik de Here Jezus in het slot van de bergrede hoor, dan moet ik denken aan wat zijn leerlingen later eens zeiden (Marcus 10:26,27). ‘Wie kan er dan behouden worden?’ En wat zegt Jezus dan? Hij zegt niet ‘Nou dat valt nog wel een beetje mee hoor’ Nee hij zegt: ‘Bij mensen is dit inderdaad onmogelijk.’ Inderdaad het kan niet dat een mens gered wordt. Onmogelijk. Althans bij de mensen. ‘Maar niet bij God, want bij God zijn alle dingen mogelijk.’ Er moet een wonder gebeuren wil je gered worden.
Jezus begon de bergrede met een prachtig koninkrijk. Geen armoede, geen honger, geen tranen. Overvloed en blijheid. Maar het is niet voor jou. Nee, dan moet er wel een wonder gebeuren.
En dat is wat de Here wil doen. Het wonder van de wedergeboorte. En dat gebeurt door te luisteren. En die woorden door te laten dringen in heel je leven. Zoals de Here het tegen de satan zij: de mens leeft niet van brood alleen, maar van het woord van God. Dat je dus niet naar de kerk gaat, één keer of twee keer per zondag, dat je niet alleen maar een stukje in de bijbel leest, misschien elke dag, maar dat je daar van leeft. Dat je dat echt in je opneemt. Ja, dan wil je ook meer. Vanmiddag nog een keer en morgen weer uit de bijbel lezen. En waar het de Here dan vooral om gaat is dat die woorden je voeden, dat je er van leeft. Je denkt er over na. Je wilt er naar leven.
Dan wordt het luisteren, niet alleen met je oor, maar met je hele lichaam. Met een mond, die van harte aanvaardt, vergeeft, bemoedigt. Met ogen die dat onderstrepen. Met voeten, die naar de ander toegaan. Met handen die geven en helpen. Met een hart dat de ander is toegedaan. Zo kom je stevig op die geweldige rots te staan. Als dat de basis van ons leven en ons kerk zijn is, ik weet zeker dat we dat gaan merken en gaan uitstralen.
Amen |
