Struktuur Gereformeerd Kerkverband
Elke Gereformeerde Kerk vrijgemaakt vormt een zelfstandige plaatselijke eenheid. De leiding berust bij de kerkenraad. Deze bestaat uit ouderlingen, gelovige mannen met ervaring. Als predikant wordt iemand van buiten de gemeente aangetrokken. Deze gaat voor in de erediensten en geeft leiding aan de kerkenraad.

Belijdenissen
Met de andere gereformeerde kerken wordt een 'zusterkerk-relatie' onderhouden. Deze relatie is aangegaan op basis van de gemeenschappelijke geloofsbelijdenis.
Onze kerken kennen een zestal van deze belijdenissen, namelijk:

1. de Apostolische Geloofsbelijdenis
2. de Geloofsbelijdenis van Nicea
3. de Geloofsbelijdenis van Athanasius
4. de Heidelbergse Catechismus
5. de Nederlandse Geloofsbelijdenis
6. de Dordtse Leerregels

Kerkorde
De gezamenlijke zusterkerken vormen het kerkverband. De manier van samenleven daarbinnen is geregeld in een Kerkorde.
Regionaal vergaderen de kerken (met een minimum van vier kerken) binnen een zogenaamde classis. Deze, op zijn beurt, stuurt afgevaardigden naar de particuliere synode (ps), de provinciale vergadering. De landelijke vergadering wordt generale synode genoemd.
 
De generale synode vergadert eens in de drie jaar en wordt samengesteld uit vier afgevaardigden per regionale particuliere synode (ps).

Omdat de meerdere vergaderingen ophouden te bestaan na afwerking van de agenda, worden deputaatschappen benoemd om tussentijds noodzakelijk werk te verrichten.
De meest bekende zijn:

• deputaatschap voor de Theologische Universiteit te Kampen (predikantsopleiding)
• deputaatschap voor de betrekkingen met buitenlandse kerken
• deputaatschap voor kerkelijke eenheid.
   
  Meer over deputaatschappen >>>
  Alles over de Generale Synode 2008 >>>