In de buurt van Rivne staat sinds kort een behandelcentrum voor drugsverslaafden: The Right Way. Na afloop van de kerkdienst reden we daarheen voor een feestelijke opening van het nieuwe gebouw. En dat dat nu net samenviel met ons bezoek! Heel bijzonder: een behandelcentrum voor drugsverslaafden! Mensen voor wie men in de samenleving (inclusief de overheid) het hoofd omdraait. Laat staan dat er subsidie voor is. Een christelijk afkickcentrum!
Het project was jaren geleden een idee van een jonge christelijke vrouw. Als jong meisje ging ze sparen om ooit een stuk grond te kopen waarop zoiets kon worden opgezet. Toen ze 10 eurocent had gespaard (zo werd ons verteld) overleed ze, nog heel jong. Een landeigenaar hoorde van haar initiatief en ‘verkocht’ een stuk land voor 10 (!) eurocent dat die bestemming moest krijgen. Twee jonge echtparen gingen aan de slag. Gesteund door o.a. Marlies Colijn werd gezocht naar financiële bronnen. Een ongelooflijke opgave! En toch…, de Here zegende hun inzet. Van een Rotary-club in Kiev tot en met de UC in Hattem kwam geld op tafel. De twee jonge mannen - de één als technisch-financieel directeur, de ander als psychiater- liepen een jaar stage bij Stichting De Hoop in Dordrecht. Nu mogen ze aan de slag in dit gloednieuwe gebouw dat die zondagmiddag officieel in gebruik werd genomen. Een geschenk van God! Zonder hulp van de overheid en zonder subsidie mag daar het werk voor mensen in een uitzichtloze situatie beginnen. The Right Way, zo werd het project en het gebouw ‘gedoopt’. Ds Wasja in zijn toespraak: een lam of schaap dat op z’n rug ligt is zijn dood nabij. Het kan zelf niet meer overeind komen en sterft als het te lang duurt. Zal de herder niet op tijd reddend ingrijpen? Dat is het Bijbels doel van The Right Way in Rivne om verslaafden te helpen. God moge er zijn zegen blijvend aan geven tot redding van mensen die in de goot onherroepelijk omkomen als niemand naar hen omziet.
Wat een pracht middag: de start van een kliniek die dát gaat doen!

Na een hapje en drankje ging het richting Stepanj. Daar zouden we een kerkdienst bijwonen. Na de wereldstad Kiev en Rivne, een stad zo groot als Utrecht…, ligt op zo’n 150 km afstand Stepanj, meer dan twee uur rijden over slechte wegen. Groter contrast is haast niet denkbaar: een dorp met ± 5000 inwoners, een enkele verharde (‘doorgaande’) weg, meest van kinderhoofdjes. Andere wegen zijn smalle zandwegen en vaak modderpaden. De meeste inwoners vinden hun armoedig bestaan in de landbouw. Toch zie je hier ook jeugd op brommers en met de meest moderne mobieltjes. En… natuurlijk de overheersende typische gebouwen van de Oosters Orthodoxe Kerk.
In Stepanj woont ds Wasja. Zijn vrouw was nog bij familie, nadat ze in het ziekenhuis bevallen was van een baby. Hij was onze gids van Rivne naar Stepanj, en stuurde de chauffeur van de kerkbus een eindje vóór Stepanj een bospad op. In het bos leerde hij ons hoe je eetbare paddestoelen kunt vinden. We kwamen daardoor zelfs te laat voor de kerkdienst. Maar, Wasja: Nee, de mensen in Stepanj wachten wel even. De boeren zijn nog druk hun koeien weer naar het land te drijven.
In Stepanj staat de pastorie en ernaast een nieuw gebouw, dat met Nederlands geld is gebouwd. De ruimten op de begane grond en de eerste verdieping zijn onderkomen voor jeugdactiviteiten en samenkomsten. De jeugdactiviteiten zijn vooral gericht op contact met kinderen en via hen met hun ouders. In de samenkomst die werd gehouden zagen we een aantal volwassenen, maar de meesten waren kinderen en tieners.
De bovenste verdieping heeft een aantal slaapkamers, die als gastenkamers bedoeld zijn. Afgelopen zomer was er een groep jongelui uit ’t Harde en Wezep die geholpen hebben met de afbouw en inrichting van het gebouw. Een pracht resultaat!
Die avond werd dit gebouw feestelijk in gebruik genomen. Ds Wasje leidde de dienst en ds Harryvan hield de preek. Het aloude evangelie klonk ook daar en is er even levend en krachtig om mensen harten te overwinnen als bij ons. We zongen liederen in het Ukraïns op ook voor ons bekende melodieën.
Het gebouw is een hulpmiddel voor de verspreiding van het evangelie in Stepanj en omgeving. God gaat verrassende wegen om mensen met het ‘goede nieuws’ te trekken. Opnieuw ondervonden we de grote gastvrijheid. En opnieuw waren we onder de indruk van de inzet van onze broeders en zusters daar, in een omgeving met een en al godsdienstige traditie zonder wezenlijke inhoud. Moge God hen gebruiken om met het evangelie nieuw leven te wekken in veler hart.

Slot
Die avond vertrokken we om ongeveer 9.00 uur uit Stepanj, richting Kiev. Om half vier ’s nachts waren op ons logeeradres terug… voor een korte rustpauze. Om 8 uur liep de wekker af. Na het ontbijt hebben we samen met Jos en Marlies Colijn en Cor en Joke Harryvan de dagen en indrukken geëvalueerd. Hoe mooi dat we zagen dat God de goede samenwerking en band in het zendingsteam zegent. ‘Wat is God groot’, zei een van de collega’s, groter dan Nederland en ook veel groter dan Ukraïne. Zijn werk is wereldwijd.  Aan Hem de dank!
De zendingswerkers: ‘Het lijkt wel of jullie hier weken zijn geweest. Jullie enthousiasme heeft ons bemoedigd en uit alle gesprekken blijft er veel goeds voor ons achter.’
Een laatste indruk bij het afscheid:
We zaten al in de kerkbus die ons naar de luchthaven zou brengen. De zendingswerkers in de deuropening voor een laatste handdruk. Cor vraagt ons elkaar de hand te geven en hij bidt voor een goede reis en behouden thuiskomst. Ontroerend om zo afscheid te mogen nemen! Dat zullen we niet gauw vergeten.

Tot slot: Ik hoop dat u/jullie allemaal iets hebben geproefd hoe de Here door kleine mensen daar in Ukraïne zijn goede nieuws laat doorvertellen tot redding van mensen. Laat het u/jullie ook stimuleren tot het gebed voor de mensen en het werk daar. Dat in de éérste plaats.
Maar dat niet alleen. Ik hoop ook dat deze impressie u/jullie duidelijk maakt dat onze financiële betrokkenheid onmisbaar is om dat werk te kunnen voortzetten. Er moet nogal eens getrokken worden om de bijdragen voor de zending binnen te krijgen. Ik hoop dat deze stukjes een stimulans voor ons allemaal mag zijn om daarin verbetering te brengen.
(Om misverstand te voorkomen: de deelnemers hebben de onkosten voor deze reis uit zelf bekostigd!)

P.M. de Wit